کتاب آیات شیطانی دیگر ممنوع نیست
پس از سه دهه، کتاب «آیات شیطانی»متعلق به سلمان رشدی، نویسنده بریتانیایی هندیالاصل، در هند رفع ممنوعیت شد. این اقدام به احتمال زیاد خشم مسلمانان بخصوص مسلمانان در هند را برخواهد انگیخت. سهشنبه گذشته (۵ نوامبر) در پروندهای که سال ۲۰۱۹ باز شده بود و فردی قصد واردات کتاب آیات شیطانی به هند را داشت، دادگاه عالی هند به دولت این کشور اعلام کرد، دستور [دولتی]مبنی بر ممنوعیت واردات کتاب آیات شیطانی به هند، «قابل ردیابی نیست بنابراین نمیتوان آن را [برای ادامه ممنوعیت]ارائه کرد».
به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ یورو نیوز در این خصوص نوشت: «این ممنوعیت موضوع دادخواستی بود که در سال ۲۰۱۹ توسط فردی به نام ساندیپان خان علیه هیئت مرکزی مالیات غیرمستقیم و گمرکات به دادگاه عالی دهلی ارائه شد. ساندیپان خان اعتبار قانونی حکم سال ۱۹۹۸ این هیئت را که واردات رمان سلمان رشدی را به دلیل محتوای کفرآمیز... آن تحت قانون گمرکی ۱۹۶۲ هند ممنوع کرده بود، به چالش کشید... بر پایه اسناد قانونی، خان از دستگاه قضایی درخواست کرد نسخهای از حکمی که واردات کتاب را ممنوع کرده بود، به او نشان بدهند، اما به او اطلاع داده شد که این سند یافت نشده است».
هند در سال ۱۹۸۸ اولین کشوری بود که این رمان موهن به اسلام و پیامبر اسلام را ممنوع اعلام کرد و در ادامه امام خمینی (ره) فتوای مهدورالدم بودن نویسنده آن را صادر نمود و در کشورهای مختلف اعتراضات گستردهای شکل گرفت. دادگاه عالی هند همچنین اعلام کرده که در وضعیتی که دستور دولتی مبنی بر ممنوعیت واردات کتاب مذکور وجود ندارد، گزینهای دیگری برایش نمیماند جز اینکه فرض را بر این بگذارد که چنین حکمی اصلاً وجود نداشته است؛ بنابراین طبق گفته اودیام موخرجی وکیل ساندیپان خان، این ممنوعیت از پنجم نوامبر به دلیل نبود حکم ممنوعیت، برداشته شده است.
خبرگزاری رویترز با اعلام این خبر نوشته که وزارت کشور و وزارت دارایی هند در پاسخ به درخواستش برای اظهارنظر در این موضوع، سکوت کردهاند. سلمان رشدی پس از حکم امام، نزدیک به سه دهه در پناه دولت بریتانیا زندگی پنهانی را در پیش گرفت و گفته میشود اکنون در پناه دولت آمریکا به سر میبرد، اما با این حال، آخرین بار، تابستان دو سال پیش (۲۰۲۲) او در یک همایش ادبی در شمال نیویورک هدف حمله یک جوان آمریکایی (لبنانیالاصل) قرار گرفت و زخمی شد و بینایی یک چشمش را از دست داد.
