بیوگرافی و علت فوت عنایت بخشی بازیگر سینما و تلویزیون

به گزارش مخاطب24، عنایت بخشی که از حدود دو ماه قبل در بیمارستان بستری بود، در ساعات اولیه صبح امروز، یکشنبه ۲۶ بهمن‌ماه از دنیا رفته است.

بخشی طی سال جاری به دلیل مشکلات جسمی متعدد و نیز عفونت دوبار راهی بیمارستان شد اما از پاییز وضعیت او بحرانی شد و مدت زمان بیشتری در بستری ماند. پیگیری‌ها نشان می‌دهد علت فوت این بازیگر پیشکسوت ایست قلبی ثبت شده است.

عنایت بخشی در ۷ فروردین ۱۳۲۴ در طالقان متولد شد و بیش از شش دهه از زندگی خود را به ایفای نقش در بیش از ۱۷۰ اثر نمایشی اختصاص داده است. بخشی با زهرا بازرجانی، نویسنده و شاعر، ازدواج کرد. بازرجانی که متولد ۱۳۳۰ در تهران است، پس از ازدواج با بخشی، بیش از پیش به امر نویسندگی پرداخت. حاصل این ازدواج دو فرزند پسر به نام‌های ابرش و آرش و یک دختر به نام بنفشه بود.

خانواده عنایت بخشی با چالش‌های بزرگی نیز در طول زندگی روبه‌رو شدند. دخترشان، بنفشه، به بیماری آنسفالیت (التهاب حاد بافت مغزی) مبتلا و در سن ۲۵ سالگی، دار فانی را وداع گفت.

همسر عنایت بخشی همچنین در گفتگویی به مشکلات مالی و محدودیت‌های زندگی این بازیگر باسابقه اشاره کرده بود. او از خاطره‌ای یاد کرد که همسرش در زمان بازی در فیلم ستارخان برای تماس با خانواده مجبور بود از تلفن خانه همسایه استفاده کند، چراکه خودشان در آن زمان تلفن نداشتند.

آغاز فعالیت هنری

فعالیت عنایت‌الله بخشی در تئاتر از سال ۱۳۴۴ و در گروه هنر ملی آغاز شد؛ گروهی که عباس جوانمرد سرپرستی آن را بر عهده داشت. او همچنین تحت نظر حمید سمندریان آموزش دید و در نمایش‌های متعددی به روی صحنه رفت. نخستین تجربه سینمایی او در سال ۱۳۴۹ با فیلم آقای هالو به کارگردانی داریوش مهرجویی رقم خورد. در دهه‌های بعد، با حضور در فیلم‌هایی همچون ستارخان (۱۳۵۱)، تنگنا (۱۳۵۲)، تنگسیر (۱۳۵۲)، گوزن‌ها (۱۳۵۳)، سناتور (۱۳۶۳)، شکار (۱۳۶۶)، مسافران (۱۳۷۰)، روز واقعه (۱۳۷۳) و سگ‌کشی (۱۳۷۹)، جایگاه خود را در سینمای ایران تثبیت کرد.

نقش‌آفرینی در تلویزیون

حضور در سریال‌های شاخصی همچون سربداران (۱۳۶۲)، سایه همسایه (۱۳۶۵)، امام علی (۱۳۷۵)، پهلوانان نمی‌میرند (۱۳۷۶)، ولایت عشق (۱۳۷۹) و ریحانه (۱۳۸۴)، از دیگر بخش‌های مهم کارنامه هنری عنایت بخشی در تلویزیون محسوب می‌شود.

فعالیت در تئاتر

بخشی با اجرای نمایش‌های ماندگاری مانند مرده‌های بی‌کفن و دفن (به کارگردانی حمید سمندریان)، پهلوان اکبر می‌میرد (عباس جوانمرد)، میراث، ضیافت و سلطان مار (بهرام بیضایی) و همچنین مجلس زن‌کُشی (داوود میرباقری)، نقش برجسته‌ای در تئاتر ایران داشته است. او همچنین در اجرای نقالی و تعزیه‌خوانی نیز تبحر داشت.

همکاری با بزرگان سینما

عنایت‌الله بخشی در طول سال‌ها فعالیت خود با کارگردانان مطرحی از جمله ابراهیم گلستان، علی حاتمی، مسعود کیمیایی، داریوش مهرجویی، امیر نادری، رسول صدرعاملی، حسن فتحی، داوود میرباقری، سید ضیاءالدین دری و سیروس مقدم همکاری داشته است.

افتخارات و جوایز

وی در سال ۱۳۹۸، به همراه علی نصیریان و محمدعلی کشاورز، نخستین نشان سنگلج را به پاس سال‌ها فعالیت در عرصه تئاتر دریافت کرد. همچنین در چهل‌وسومین دوره جشنواره فیلم فجر، دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای فیلم شاه نقش به دست آورد.

تمجید چهره‌های بزرگ هنری از عنایت بخشی

بخشی در تمامی سال‌های فعالیت خود، با حفظ اصالت هنری و تلاش برای خلق نقش‌های متنوع، نامی ماندگار در هنر ایران را بدست آورد. او از جمله بازیگرانی بود که همواره به دنبال تجربه‌های تازه بود و هیچ‌گاه در یک نقش تکراری باقی نماند. بهرام بیضایی درباره او می‌گوید: «کافی است زبان گم‌شدهٔ گفتگو با او را پیدا کنید تا از اولین واژه، حرف آخر را بخواند. او بازیگری است که هیچ‌گاه در پیله یک موفقیت نپوسیده است».

 بخشی از آثار سینمایی چون ستارخان (۱۳۵۱)، تنگنا (۱۳۵۲)، تنگسیر (۱۳۵۲)، مسلخ (۱۳۵۲)، گوزن‌ها (۱۳۵۳)، سردار جنگل (۱۳۶۲)، سناتور (۱۳۶۳)، شکار (۱۳۶۶)، ترن (۱۳۶۶)، خبرچین (۱۳۶۶)، مسافران (۱۳۷۰)، دلشدگان (۱۳۷۱)، روز واقعه (۱۳۷۳)، مسافر ری (۱۳۷۹)، سگ‌کُشی (۱۳۷۹)، شاه نقش (۱۴۰۳) و آثار نمایشی تلویزیونی چون مرد اول (۱۳۵۵)، سربداران (۱۳۶۲)، بوعلی سینا (۱۳۶۴)، سایه همسایه (۱۳۶۵)، امام علی (۱۳۷۵)، پهلوانان نمی‌میرند (۱۳۷۶)، ولایت عشق (۱۳۷۹)، روشن‌تر از خاموشی (۱۳۸۲)، ریحانه (۱۳۸۴)، و تبریز در مه (۱۳۸۹) از کارهای اوست.