ترامپ، از اوتیسم تا عدالت؛ سیاستی در سایه جنجال

مخاطب ۲۴، به گزارش سی ان ان، ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ با چنان سرعتی باز می‌شود که اغلب شبیه مجموعه‌ای از انفجار‌های ناگهانی به نظر می‌رسد که چیزی جز وسواس‌های پراکنده و شخصی او آنها را هدایت نمی‌کند.

فقط در روز دوشنبه، کاخ سفید اجماع علمی درباره علل اوتیسم را در هم شکست و جنبش ضد‌فاشیستی چپ‌گرا را به‌عنوان گروه تروریستی داخلی معرفی کرد ـ با وجود تردید‌هایی درباره اینکه اساساً چنین اختیاری دارد یا نه. هم‌زمان، واشنگتن از خواسته‌های ترامپ برای تحت فشار گذاشتن پم باندی، دادستان کل، جهت پیگرد مخالفان سیاسی‌اش پر شده بود ـ با وجود کمبود شواهد محکم؛ و تلاش نوظهور ترامپ برای تخریب آزادی رسانه‌ها و سرکوب آزادی بیان با مانعی نادر روبه‌رو شد، زیرا شبکه‌ی ABC به جیمی کیمل اجازه داد پس از جنجال اظهاراتش درباره قاتل مظنون چارلی کرک دوباره به آنتن بازگردد.

هر یک از این ماجرا‌ها در یک دولت معمولی می‌توانست به‌عنوان بحرانی بزرگ شناخته شود. در زمان دیگر، حتی برخی از آنها می‌توانستند موجب آغاز روند استیضاح شوند. این تحولات تنها بر فضای تیره و سنگینی افزودند که پر بود از هشدار درباره پیشروی استبداد.

اما میلیون‌ها آمریکایی که در دنیای سیاسی، رسانه‌ای و فرهنگی متفاوتی نسبت به منتقدان ترامپ زندگی می‌کنند، اقدامات او را تهدیدی مرگبار برای کشور، فرهنگ یا رفاه خود نمی‌بینند.

این حمایت نشان می‌دهد که اقدامات ترامپ فقط از سر هوس‌های شخصی نیست؛ بلکه اغلب بخشی از استراتژی هماهنگ برای پاداش دادن به کسانی است که او را به قدرت رسانده‌اند.

ترامپ با سخنرانی تند خود در مراسم یادبود چارلی کرک نشان داد که هرگز علاقه‌ای به حکمرانی برای کل کشور نداشته است. اما مهارت او در چارچوب‌بندی مسائل ملی مطابق با دغدغه‌های رأی‌دهندگان محافظه‌کار و پشتکارش در تحقق اولویت‌های آنان توضیح می‌دهد که چگونه پایگاه حمایتی قدرتمندی برای یکی از مخرب‌ترین ریاست‌جمهوری‌های معاصر حفظ کرده است.

این شاید به او امکان حکمرانی با اکثریت ندهد، و بسیاری از رأی‌دهندگان ممکن است انتظار داشته‌اند همان‌طور که وعده داده بود، قیمت مواد غذایی و مسکن را پایین بیاورد. اما دو بحران روز دوشنبه ـ دخالت او در نظام حقوقی و نظام بهداشت عمومی ـ نشان داد که چگونه از قدرت دولت برای تقویت موقعیت سیاسی خود بهره می‌گیرد.

باندی زیر فشار

ترامپ در پستی در شبکه‌های اجتماعی از باندی خواست به‌سرعت پیگرد مخالفان شخصی و سیاسی او را آغاز کند؛ اقدامی که یکی از آشکارترین نقض‌های مرز میان کاخ سفید و وزارت دادگستری به شمار می‌آید. اگر این خبر نه به‌صورت عمومی بلکه در قالب گزارشی محرمانه فاش می‌شد، می‌توانست به رسوایی بزرگی بدل شود؛ زیرا سوءاستفاده از قدرت ریاست‌جمهوری و نظام عدالت را آشکار می‌کرد.

به گفته منابع آگاه، ترامپ همچنین لینزی هالیگان، دستیار کاخ سفید، را به‌عنوان دادستان ارشد فدرال در حوزه شرقی ویرجینیا منصوب کرد تا جایگزین اریک سیبرت شود که به دلیل عدم طرح اتهام علیه لتیشا جیمز، دادستان کل نیویورک، کنار گذاشته شد.

چنین مداخله‌ای پیامد‌های جدی دارد، چراکه اعتبار نظام قضایی بر این اساس استوار است که همه در برابر قانون برابرند و تصمیمات قضایی نباید تحت تأثیر فشار سیاسی باشد. عدالت سیاسی‌شده نشانه‌ای از دولت‌های استبدادی است.

رحم امانوئل، رئیس دفتر پیشین اوباما، گفت: «بانوی عدالت با چشم‌بند نماد این است که عدالت برای همه یکسان است. اما اکنون به نظر می‌رسد او به چشم‌بندی یک‌طرفه نیاز دارد.»

این بی‌اعتنایی ترامپ به اصول حقوقی یکی از دلایلی است که او بیش از پیش شبیه یک مستبد در حال شکل‌گیری دیده می‌شود. با این حال، طرفدارانش او را قربانی عدالت سیاسی‌شده می‌دانند و نه عامل آن.

او توانسته است با تصویرسازی از خود به‌عنوان یک قربانی سیاسی، علی‌رغم کیفرخواست‌های متعدد، حیات سیاسی‌اش را احیا کند. همین امر توضیح می‌دهد که چرا جمهوری‌خواهان حاضر نیستند او را مهار کنند، حتی اگر اقداماتش حاکمیت قانون را تهدید کند.

سناتور مارک‌وین مولین در مصاحبه‌ای گفت: «ترامپ شفاف است و با مردم رک صحبت می‌کند، و همین چیزی است که حامیانش دوست دارند.»

کاخ سفید نیز اعلام کرد: «این بایدن و دادستان کل او بودند که وزارت دادگستری را سیاسی کردند، نه ترامپ.»

یادآوری می‌شود که ترامپ در پرونده‌ای فدرال به دلیل تلاش برای لغو نتایج انتخابات ۲۰۲۰ و همچنین در دادگاه نیویورک به ۳۴ اتهام جعل اسناد تجاری محکوم شده است.

اقدامات ترامپ درباره اوتیسم و نگرانی کارشناسان

ترامپ روز دوشنبه اعلام کرد مصرف استامینوفن در دوران بارداری می‌تواند «خطر ابتلا به اوتیسم را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد». این در حالی است که اجماع علمی می‌گوید اوتیسم علل گوناگونی دارد و ارتباط مصرف این دارو با آن اثبات نشده است.

او همچنین درباره برخی واکسن‌های کودکان اظهارنظر کرد که نشان‌دهنده بی‌اطلاعی و کم‌توجهی به پیامد‌های خطرناک چنین سخنانی از سوی فردی با قدرت زیاد بود.

ترامپ به رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت خود، گفت: «ما بیشتر از دانشمندان می‌دانیم»؛ عبارتی که یادآور مدیریت آشفته او در دوران کرونا بود.

این مواضع دقیقاً با بدبینی نسبت به علم و واکسن که کندی سال‌ها ترویج کرده هم‌سو است. انتصاب او به این سمت، معامله‌ای سیاسی بود تا پایگاه رأی‌دهندگانی که به نهاد‌های بهداشتی بی‌اعتمادند، جذب ترامپ شوند. ائتلاف «آمریکا را دوباره سالم کنیم» (MAHA) شامل فعالانی از چپ و راست است که روی مسائلی، چون آفت‌کش‌ها، فلوراید و غذا‌های فوق‌فرآوری‌شده حساس‌اند و در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ می‌توانند نقش‌آفرین باشند.

این پایگاه به‌ویژه با رأی‌دهندگان MAGA همخوانی دارد که از دوران کرونا نسبت به مقامات بهداشت عمومی بدبین شدند. مخالفت با ماسک، تعطیلی مدارس و محدودیت‌های اقتصادی به‌عنوان نقض آزادی فردی تلقی شد.

ترامپ حتی نمی‌تواند به‌طور کامل افتخار عملیات «وارپ اسپید» ـ تولید سریع واکسن کرونا ـ را به خود نسبت دهد، چون این موضوع میان محافظه‌کاران هنوز حساس است. کندی نیز میلیون‌ها دلار بودجه تحقیق درباره واکسن‌های mRNA را قطع کرده است.

بی‌اعتمادی فزاینده به نهاد‌های علمی و متخصصان رسمی اکنون به نیرویی قدرتمند در سیاست محافظه‌کار تبدیل شده است. موضع ترامپ درباره اوتیسم به او این امکان را می‌دهد که دوباره خود را شورشی معرفی کند که اسرار «دولت عمیق» را افشا می‌کند.

اگرچه دولت او اسناد مربوط به دوست سابقش جفری اپستین را منتشر نکرده و این ادعا‌ها را زیر سؤال برده است، ولی آزادی عمل دادن به کندی برای ابراز دیدگاه‌های غیرعلمی‌اش ممکن است بخشی از اعتبار ازدست‌رفته ترامپ را بازگرداند.

در نهایت، ترامپ همیشه زمانی خوشحال‌تر و مؤثرتر به نظر می‌رسد که «چاشنی ویژه‌اش» را به کار می‌گیرد: برانگیختن خشم طرفدارانش علیه نخبگان مورد نفرتشان.

منبع:سی ان ان