مخاطب ۲۴- دکتر حسن خسروی. مدرس دانشگاه و مؤلف کتاب روابط عمومی و ارتباطات در یادداشتی در خصوص سیزده به در در یادداشتی نوشت:
ارتباطات انسانی خصوصا از بعد خانوادگی متأسفانه در اثر مشکلات ریز و درشت اقتصادی بسیار ضعیف و کمرنگ شده و آنقدر در طول سال، در کلاف سردرگم تورم و گرانی و چه کنم چه نکنمها اسیر و خسته و فرسوده میشویم که دیگه حالی به آدم نمیمونه والله؟
از جمله فرهنگ و آداب تمدن والای ایران و ایرانیان مناسبتهای ماندگار زیبایی نظیر سیزده نوروز یا همان سیزده بدر است که واقعا نقش بسیار خوبی در توجه به صله رحم و تقویت ارتباطات فردی و اجتماعی دارد. هر چند عدهای جاهلانه تلاش داشتند تا این سنت دیرینه زیبای ایرانیان را از ما بگیرند، اما خوشبختانه سیزده بدر هنوز هم زنده و جاوید است و کارآیی فرهنگی اجتماعی خود را دارد و فرصت خوبی است تا فارغ از هیاهوهای روزمره زندگی دور هم جمع شده و بگوییم و بخندیم و شاد باشیم و برای ساعاتی هم که شده غم و غصهها و مشکلات خود را فراموش کنیم و از کنار هم بودنها لذت ببریم.
در سیزده بدر، دور میکنیم هرگونه بدیها و آلودگیهای روحی و جسمی و تک رویها را و بخشنده و مهربان میشویم فارغ از هر رنگ و لعابی، فارغ از هر عنوان و تیتر و جایگاهی و هر چه داریم را در کنار هم و با هم و برای هم خرج میکنیم و بازی میکنیم در دشت و صحرا و شادمان و سرزنده میشویم از اینکه با بزرگترها هستیم و از خاطرات قشنگ و آموزنده شان میشنویم و حالمان خوش میشود.
سیزده بدر، فرصتی است برای بازیابی خاطرهها و بازیها و رسم و رسومات و چقدر قشنگ و زیباست این رویداد بی نظیر که قطعا باید جزو میراث فرهنگی جهان باشد.
در روز سیزده بدر، ارتباطات انسانی محکمتر میشود. مهارت همدلی تقویت میگردد. مردمداری و روابط عمومی توسعه پیدا میکند و سرمایه اجتماعی ارتقاء میابد و حال مردم بهتر میشود و برآیند این رویداد، یک موقعیت خوب است که مردم را شارژ مینماید برای فردایی با انگیزهتر و این به نفع جامعه ماست که رنجور از انواع نامهربانیهاست.
سیزده بدر، همه در کنار هم هستند بدون فخر فروشی، بدون اذیت و آزار، بدون مزاحمت. هر جا که آب و درخت و رودخانه و سبزه زاری را میبینی، تکه به تکه بساطی پهن شده از کوچک و بزرگ، زن و مرد، پیر و جوان با سلایق و گرایشها و تفکرات مختلف، اما در زیر یک سقف، در زیر یک آسمان که خدا به ما ارزانی داشته است تا قدر یکدیگر را بدانیم. شاید هیچ مناسبت دیگری را در جهان نتوان مانند سیزده بدر پیدا کرد که ارتباطات انسانی اینگونه به طرز شگفت انگیزی تقویت و عزیز شمرده میشود و چه خوبند مردمان لب رود به گمانم خدا هم آنجاست. دست خدا با جماعت است. خدا در آن جمعی است که همگان شاد و همدل و با هم مهربان و صمیمی هستند.
سیزده بدر، یک مناسبت خشک و خالی مندرج در تقویمها نیست، سیزده بدر یک فرهنگ جذاب امید آفرین شوق انگیز حیات بخش است که در آن سراسر خیر و خوشی و برکت و صلح و صفا میباشد و آنجا که صفا هست در آن نور خدا هست.
سیزده بدر، جمع فامیل و دوست و آشناست. انسانهای دور از هم در سیزده بدر، همه با هم همسایه میشوند، دیوارها و حصارهای کاخها و کوخها برداشته میشود و همه ساکن یک محله میشوند به نام محله سیزده بدر، بدور از آب و رنگ ها، بدور از مارکها و برندها و این چقدر خوب و قشنگ است.
سیزده بدر، سبب هم افزایی و انتشار انرژی مثبت شده، فردگرایی مبدل به جمع گرایی میشود و روابط عمومی و ارتباطات انسانی رنگ و لعاب زیباتر و ماناتری بخود میگیرد و این یک بازی برد - برد است که علاوه بر ارتقاء سرمایه اجتماعی، تضادها و تعارضات میان فردی را کاهش داده و امید به زندگی را افزایش میدهد.
سیزده بدر، فرصت خوبی است برای طرح ریزی فردایی بهتر و ترسیم نقشه راه آینده با استفاده از خرد جمعی، برای تبادل تجربیات، برای اطلاع یابی و اطلاع رسانی، برای اینکه چکار کنیم تا جامعهای پویاتر و سرآمدتر داشته باشیم. سیزده بدر، فرصتی استثنایی است برای رها شدن از اسارت فضای مجازی و کنار گذاشتن موبایلها و لذت بردن از بازیهای محلی و قدیمی و سنتی و کودکانه و این بسیار زیباست.
سیزده بدر، یک دورهمی ایرانی است، یک سفره و بساط بزرگی است از اجتماع مردمانی اصیل و متمدن و با فرهنگ که کوروش کبیر اولین منشور ارتباطات انسانی آنرا نوشته است.
حسن خسروی
سیزده فروردین ۱۴۰۴