عارف: مرکز تحقیقات مخابرات باید در جایگاه ملی خود قرار گیرد

به گزارش مخاطب۲۴ به نقل از اداره کل ارتباطات و امور بین الملل شرکت مخابرات ایران:دکتر محمدرضا عارف در آیین اختتامیه سیزدهمین کنفرانس ملی فرماندهی و کنترل ایران که بصورت ترکیبی (حضوری و مجازی) برگزار شد، به شعار این دوره از کنفرانس با عنوان ” فرماندهی و کنترل، فناوری‌های نو، پیشرفت ملی” اشاره کرد و با بیان اینکه ارتقاء کیفیت مقالات و برگزاری کارگاه‌ها یکی از دستاورد‌های کفرانس سیزدهم بود، گفت: توجه به علم فرماندهی و کنترل با نگاه به اسناد بالادستی توسعه علم و فناوری در کشور از یک طرف و روند پیشرفت فناوری‌های نو در جهان از طرف دیگر، یک ضرورت جدی و اساسی برای کلیه مراکز علمی و پژوهشی کشور است.
وی با بیان اینکه بی اعتنایی و عدم سرمایه گذاری در موضوع فرماندهی و کنترل یک تهدید جدی برای کشور بر اساس راهبرد‌های توسعه و علم و فناوری محسوب می‌شود، خاطرنشان کرد: با نگاه به ۲ راهبرد و جهت‌گیری فناور‌های نو در قرن جدید میلادی یعنی انقلاب صنعتی چهارم در اوایل دهه دوم قرن حاضر که تاکید بر توسعه هماهنگ فناوری‌های نو دارد و جامعه ابرهوشمند در اواسط دهه دوم قرن حاضر که تاکید بر ادغام و بهره‌برداری مشترک از دستاورد‌های شناخته شده و پتانسیل‌های فناوری‌های نو و خلق این فناوری‌ها را دارد ما را به اهمیت علم فرماندهی و کنترل می‌رساند.
رئیس انجمن فرماندهی و کنترل ایران ادامه داد: در یک نگاه می‌توان گفت که اجزا فرماندهی و کنترل زیربنای اساسی و حیاتی جامعه ابر هوشمند آینده است
وی تاکید کرد: آنچه امروز برای کشور ما امری حیاتی است، انتخاب یک برنامه راهبردی، علمی و عملیاتی در زمینه فرماندهی و کنترل است تا با استفاده از رویکرد این “علم” و ” فناوری” با فرماندهی واحد و مدیریت یکپارچه و تصمیم گیری‌های سازنده و عملی، در زمینه‌هایی که فرماندهی و کنترل لازم است، نقش آفرین باشد.
عارف تصریح کرد: شرایط حاکم بر مدیریت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی کشور در شرایط تحریم، ضرورت بهره مندی از قابلیت‌های فرماندهی و کنترل را برای گذر از شرایط موجود به سمت تعادل امن و با ثبات اجتناب ناپذیر کرده است به همین دلیل پیشنهاد می‌کنم جامعه علمی و دانشگاهی صنعتی کشور در جهت تبیین مبانی نظری وپایه، ارائه چارچوب‌های بومی توسعه و برنامه ریزی منعطف و ماندگار در فضای فرماندهی عملیات مشترک شبکه‌ای در ابعاد مورد نظر به صورت امن و پایدار اهتمام بیشتری داشته باشند.
وی افزود: شرایط جغرافیایی و موقعیت ژئو پلتیک و وجود حوادث بحرانی در کشور از جمله زلزله، سیل، محیط زیست، مسایل اقلیمی ونظائر آن، ضرورت برنامه ریزی منسجم و همگرا را برای سازمان‌های درگیر در مدیریت و اداره این بحران‌ها ضروری کرده است. پاسخ به این معضلات توجه ویژه و تخصصی به حوزه فرماندهی و کنترل با نگاه انسجام‌بخشی به فرآیند‌های شبکه‌ای متعامل در حوزه‌های مسئولیتی سازمان‌ها را ایجاب می‌نماید، رویکرد جایگزین کردن توسعه سیستمی و نظام‌مند به جای توسعه بی رویه فناوری در مدیریت بحران ضروری است.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با بیان اینکه نگاه بخشی به توسعه فناوری بدون یک برنامه منسجم و هدفمند و عمل گرا نمی‌تواند در حل مسائل کشور تأثیر چندانی داشته باشد، پیشنهاد کرد آموزش و تحصیلات تکمیلی این حوزه در وزارت علوم، دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌های کشور در تحقیقات نظری و بنیادی، تحقیقات کاربردی و تحقیقات توسعه‌ای مورد توجه قرار گیرد.
وی با قدردانی از شرکت موثر و خوب نخبگان کشور بویژه دانشمندان جوان در سیزدهمین کنفرانس ملی فرماندهی و کنترل ایران به میزبانی پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات در این کنفرانس اشاره کرد و گفت: پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات یا مرکز تحقیقات مخابرات ایران با نگاه ملی و حاکمیتی به این مرکز اهمیت زیادی برای کشور دارد و به همین دلیل باید با استفاده از همه توانایی‌ها و دانش کشور در جهت ارتقاء فناوری و اطلاعات و ارتباطات با تواجه به رسالت ملی این نهاد اقدامات اساسی صورت گیرد.
عارف با بیان اینکه متاسفانه فراز و نشیب‌های چهار دهه گذشته بعضا جایگاه مرکز تحقیقات مخابرات ایران را در حد یک مرکز سرویس دهنده به نیاز‌های خاص و کوتاه مدت وزارت ارتباطات تقلیل داده است، گفت: مرکز تحقیقات مخابرات ایران باید در جایگاه ملی خود قرار بگیرد و بتواند از همه توان و پتانسیل‌های کشور با توجه به راهبرد‌ها و اسنادبالادستی استفاده کند و با کلیه مراکز دانشگاهی فعال در زمینه فناوری و اطلاعات همکاری مستمر داشته باشد و از پژوهش‌های آنان استفاده کند.
وی در پایان بر ضرورت همکاری راهبردی و مستمر انجمن فرماندهی و کنترل با مرکز تحقیقات مخابرات ایران تاکید کرد و گفت: تغییرات مدیریتی در وزارت ارتباطات نباید کارکرد مرکز تحقیقات مخابرات ایران را تحت الشعاع قرار دهد و باید همه محققان و اساتید برجسته و بنام کشور در زمینه فناوری و اطلاعات عملا خود را وابسته و در اختیار این نهاد علمی و پژوهشی ببینند و به آن تعلق خاطر داشته باشند.