دیده شدن جنگده‌های اسرائیلی در مرز ترکیه!
به گزارش مخاطب24 - بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل در سخنرانی اخیر خود در سازمان ملل، رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه را «دیکتاتور» خواند و گفت آنکارا درصدد تسلط بر سوریه است. این اظهارات در شرایطی مطرح شد که روابط اسرائیل و ترکیه بر سر نقش دو کشور در سوریه بیش از گذشته متشنج شده است.
در ماه اوت، جنگنده‌های اسرائیلی پایگاه هوایی ابوالظهور را هدف قرار دادند. این حمله بدون اطلاع قبلی آنکارا انجام شد و در باند فرودگاه حفره‌هایی ایجاد کرد. پیش از آن نیز اسرائیل در مناطق تی۴ و پالمیرا در استان حمص سوریه حملاتی انجام داده بود. اهمیت حادثه اخیر برای ترکیه در این بود که جنگنده‌های اسرائیلی هنگام نزدیک شدن به مرز این کشور توسط رادارهای ترکیه رصد شدند. در نتیجه، ماه‌ها تنش سیاسی و دیپلماتیک میان دو طرف یک گام دیگر به احتمال برخورد مستقیم نظامی نزدیک شد.
آیا تهدیدی فوری وجود داشت؟
دولت نتانیاهو حمله به ابوالظهور را اقدامی پیشگیرانه معرفی کرده و مدعی شده بود اطلاعاتی در اختیار دارد که نشان می‌دهد این پایگاه قرار است به یک مرکز نظامی ترکیه تبدیل شود. آنکارا و دمشق این ادعا را رد کردند. تام باراک، فرستاده آمریکا در سوریه نیز که پیش از حمله با وزیر خارجه سوریه در استانبول دیدار کرده بود، اعلام کرد اطلاعات آمریکا چیزی را که ادعای اسرائیل را تأیید کند نشان نمی‌دهد.
حتی اگر فرض شود اطلاعات اسرائیل درباره احتمال استقرار ترکیه در این پایگاه درست بوده است، پرسش مهم‌تر این است که آیا چنین اقدامی می‌توانست «تهدید فوری» تلقی شود یا خیر. ژنرال بازنشسته مهمت ایرِز، رئیس سابق عملیات نیروی هوایی ترکیه معتقد است بازدید یا ارزیابی یک پایگاه الزاماً به معنای تصمیم برای استقرار دائمی نیرو نیست. به گفته او، تبدیل یک بررسی اولیه به یک پایگاه عملیاتی در سوریه جنگ‌زده می‌تواند ماه‌ها زمان ببرد.
نصب فیزیکی رادار ممکن است ظرف چند روز انجام شود، اما تأمین برق، برقراری ارتباطات، تنظیم سامانه، اتصال آن به شبکه فرماندهی و کنترل و استقرار پایدار نیروها فرآیندی بسیار طولانی‌تر است. بنابراین ایجاد یک شبکه راداری و پدافندی دائمی که بتواند آزادی عمل اسرائیل در آسمان سوریه را محدود کند، احتمالاً به ماه‌ها و حتی بیش از یک سال زمان نیاز دارد.
از این منظر، مسئله اصلی اسرائیل شاید نه یک تهدید نظامی فوری، بلکه از دست رفتن یک «پنجره سیاسی» بوده باشد. پس از استقرار نیروهای ترکیه در یک پایگاه، هرگونه حمله اسرائیل به آن محل می‌توانست به کشته شدن نیروهای یک عضو ناتو منجر شود و پیامدهای بسیار جدی‌تری داشته باشد.
