یک دید هنرمندانه متفاوت!
مخاطب۲۴- وقتی صحبت از پیکنیک میشود، فقط یک وعدهغذا در فضای باز مدنظر نیست، بلکه فرصتی برای خلق لحظههایی آرام و الهامبخش است. حالا تصور کنید این تجربه را با نگاه هنرمندان بزرگی مثل مونه، سزان یا بوترو ترکیب کنید؛ جایی که سبد پیکنیک شما شبیه یک قاب نقاشی گرانقیمت و میلیاردی میشود و همه جزئیاتش رنگ و بوی هنر دارد. در این گزارش، پنج ایده شگفتانگیز از پیکنیکها را مرور میکنیم که مستقیما از آثار هنری الهام گرفتهاند و میتوانند تجربهای خاص و متفاوت برای شما بسازند.
وقتی روزها گرم و طولانیاند، پیکنیک میتواند گزینه خوبی باشد. وقتی خورشید میدرخشد، چمن سبز است و پرندگان آواز میخوانند. وقتی سبد پر از ساندویچهای خوشمزه و بطریهای کمپوت خانگی است، فرصتی برای یک پُرس غذای دل انگیز روح و جسم است.
در ادامه تابلوهای نقاشی گرانقیمت که با الهام از این حال و هوا نقاشی شدهاند را تماشا میکنید:
۱. «پیر بونار»: تماشای ورزش
«بدون عنوان» اثر «پیر بونارد» ۱۹۱۳ میلادی
یک پیکنیک در کنار رودخانه، در حالی که مسابقهی پاروزنی برگزار میشود، دستورالعملی برای یک بعدازظهر دلنشین است که توسط «پیر بونار»، بنیانگذار گروه پست-امپرسیونیست «نابیس» (Nabis) که در پاریس فعالیت میکرد، خلق شده است.
۲. «بوترو»: تقریبا وگان
«پیک نیک» اثر «فرناندو بوترو» ۱۹۸۹ میلادی
«فرناندو بوترو»، هنرمند معاصر کلمبیایی، به ما یک پیکنیک در سبک همیشگیاش با کاراکتر و اجسام اغراقشده نشان میدهد. این پیکنیک در نگاه اول بسیار آرام به نظر میرسد: یک سبد سالم پر از میوهها و سبزیجات، در جایی در دل طبیعت قرار گرفته است. اما در نگاه دوم متوجه یک سیگار در دست زن و فوران نگرانکننده یک آتشفشان در پسزمینه میشویم.
«فرناندو بوترو» (۱۹۳۲–۲۰۲۳) به خاطر سبک منحصربهفرد خود که شامل اندازههای بزرگ و انحراف از تناسبات طبیعی است، شناخته میشود. این سبک باعث میشود تا پرترهها و نقاشیهای مردم او بلافاصله قابل شناسایی باشند. ویژگی مشهور نقاشیهای او یعنی ابعاد بیش از حد بزرگ سوژهها، نخستینبار در سال ۱۹۵۷ و در تابلو نقاشی «طبیعت بیجان با ماندولین» دیده شد.
۳. «چیس»: صبحانه روی تختآویز
«صبحانه در فضای باز» اثر «ویلیام مریت چیس» ۱۸۸۸ میلادی
«ویلیام مریت چیس» در این نقاشی صحنهای از صبحانه روی تختآویزی در باغ را به تصویر کشیده است. صفحه نقاشی تاشو ژاپنی که در ترکیببندی این نقاشی به چشم میخورد فضای امپرسیونیستیتری به آن بخشیده است.
۴. «سزان»: کمهزینه، اما هنری
«ناهار در چمنزار» اثر «پل سزان» ۱۸۶۹ میلادی
«پل سزان» در این نقاشی یک پیکنیک ساده را با الهام از تابلو نقاشی مشهور «ناهار در چمنزار» اثر «ادوار مانه» خلق کرده است.
«پل سزان» (۱۸۳۹–۱۹۰۶) یکی از تأثیرگذارترین و بزرگترین نقاشان پست-امپرسیونیست بود. اگرچه «پل سزان» به عنوان یک امپرسیونیست شناخته میشود، آثار و ایدههای او در دورههای بعدی هنری شاید برجستهتر باشند. در حالی که «سزان» رنگهای درخشان امپرسیونیسم را حفظ کرده بود، سایر محدودیتهای این مکتب را رد کرده و به ساختارهای اشیاء تمرکز کرد. «سزان» با الهام از آثار تیتان و پیتر پل روبنس و با نگاهی به اشکال هندسی طبیعت، راه را برای کیوبیسم هموار کرد.
۵. «مونه»: وقتی همه سیرند
«ناهار» اثر «کلود مونه» ۱۸۷۳ میلادی
«مونه» از دیدگاه دیگری پیکنیک را به تصویر کشیده است. در این نقاشی زیبا همه سیر و خوشحال هستند و بچهها بیرون بازی میکنند، بزرگترها به قدمزدن رفتهاند و باد با سفره و کلاه زنان میرقصد.
«کلود مونه» یکی از پرآوازهترین هنرمندان جهان است. این نقاش برجسته فرانسوی از جمله هنرمندانی بود که به وفور از محیط اطراف خانهاش به عنوان موضوعات تابلوهای نقاشی استفاده میکرد. «مونه» از طبیعت اطرافش برای خلق نقاشیهایی استفاده میکرد که دیدگاه ما نسبت به رنگها و منظرهها را تغییر میدهد.
«مونه» در «نرماندی» واقع در فرانسه بزرگ شد. او در همان مکان به عنوان نقاش منظره شناخته شد و در سال ۱۸۶۲ یعنی در آغاز راه به عنوان نقاش حرفهای، به تحصیل در رشته نقاشی در پاریس مشغول شد. او تصمیم گرفت سبک نقاشی در فضای باز را در پیش بگیرد و در نهایت در روستای کوچک «ژیورنی» واقع در فرانسه مستقر شد.
