تعطیلات شنبه‌ها مجدداً در مجلس بررسی می‌شود

هدف از لاحیه اصلاح ماده 87 قانون مدیریت خدمات کشوری فارغ از منافع اقتصادی، سازمانی و خانوادگی آن، رفع تبعیض و بی عدالتی نسبت به کارمندان دولت در شهرستان ها می باشد. در وضعیت موجود، کارمندان مستقر در تهران که مرکز مبادلات اقتصادی کشور و محل استقرار وزارتخانه ها است به دلیل تعطیلی پنجشنبه ها از 52 روز تعطیلی در سال برخوردارند و شهرستانی ها از این تعطیلی محروم و مغبون می باشند. آیا محروم کردن کارمندان شهرستانی، تبعیض و بی عدالتی نیست؟ آیا عدالت جزء مفاهیم اصلی شرع مقدس اسلام نیست؟ آیا طبق قانون اساسی، تبعیض و بی عدالتی جایز است؟ آیا تبعات بی عدالتی نسبت به کارکنان دولت بجز مایوس شدن از مسئولین، کاهش روحیه، نارضایتی شغلی، کاهش بهره وری و... چیز دیگری است؟ افراد و نهادهای ذیربط تا چه وقت می خواهند در برابر این بی عدالتی فاجعه بار، سکوت کنند یا فقط حرف بزنند و یا منفعل باشند؟ چرا برای جبران سوء مدیریت صندوق های بازنشستگی، لایحه افزایش سنوات اشتغال کارکنان برای بازنشستگی، که کاملا به زیان کارمندان دولت بود برخلاف اصول قانون گذاری، در سریع ترین زمان ممکن، تصویب شد و حضرات انتقاد و اعتراضی نکرند؟

موضوع ساده ای مثل افزایش تعطیلات پایان هفته از یک به دو روز که هم اکنون در تهران در حال اجرا ست علی رغم تصویب قاطع مجلس، برای تصویب نهایی با این همه مشکلات مواجه می شود، چطور میشه امیدوار بود که رئیس جمهور و مجلس بتوانند مشکلات اساسی کشور را حل کنند