فرصت پاسخ گویی؛ فقط برای فرزاد حسنی یا حقی برای همه؟!

به توجیهات او در گفتاری دیگر پرداخته ایم و این که اگر راست می گوید و آن آیتم واقعا نمایشی بوده تنها شایبه اهانت به آقای «جمشید» را می زداید  و به جای آن سوء استفاده از اعتماد مردم را می نشاند که گمان می برده اند یک برنامه واقعی را تماشا می کنند.

 اگر هم راست نمی گوید و«جمشید» را حسب اخبار برخی سایت های محلی در استان البرز دوباره دعوت کرده اند جای تأسف مضاعف است که در رسانه ملی به جای راست، ناراست و دروغ ترویج می شود. 

ضمن این که اگر هم راست باشد و همه اینها بخشی از یک نمایش بوده اعتماد مردم به برنامه های دیگر نیز مخدوش می شود و تهیه کنندگانی که واقعا جوایز نقدی می دهند می توانند اعتراض کنند.

این گفتار اما در پی بیان نکته یا طرح پرسشی دیگر است. این که صدا و سیما آیا به دیگران نیز اجازه دفاع و توضیح می دهد؟ یا این حق تنها برای خود صدا و سیمایی ها به رسمیت شناخته می شود؟

سؤال مشخص این که آیا رسانه ای که اصرار دارد خود را با صفت «ملی» توصیف کند و گاه به آدم های سیاسی یا هنری یا فکری یی که نمی پسندد اتهاماتی را وارد می کند یا ابهاماتی را درباره آنان مطرح می سازد این فرصت را برای دیگران نیز در نظر می گیرد؟

یگانه دستاورد احتمالا مثبت ماجرای فرزاد حسنی می تواند این باشد که به سیاست مداران و نویسندگان و هنرمندان یا هر شهروند دیگر نیز که احساس می کند حقی از او تضییع شده یا سوء تفاهمی درباره او شکل گرفته اجازه دهند مانند فرزاد حسنی از خود دفاع کند.

با همه انتقاداتی که به فرزاد حسنی و لحن و رفتار او وارد است در این یک مورد خاص- اجازه دفاع در تلویزیون- بعید نیست خیلی ها آرزو کنند گاهی - و فقط گاهی - فرزاد حسنی باشند چون اجازه پیدا می کنند از خود دفاع کنند. حقی که در صدا و سیما از بسیاری از چهره های سیاسی یا فکری دریغ می شود...