ساختمان شیشهای صدا و سیما چه شد و از این به بعد چه میشود؟
مخاطب۲۴- ساختمان شیشهای سازمان صداوسیما میزبان سفیران حدود ۳۰ کشور خارجی بود. این بازدید در شرایطی صورت گرفت که این ساختمان بهتازگی از حملهای خسارتبار جان سالم بهدر برده بود. پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما، و سحر امامی، مجری شبکه خبر، در این بازدید سفرای خارجی را همراهی کردند.
سحر امامی در این بازدید با اشاره به اتفاقات رخداده، اظهار داشت: آنچه باعث شد تا آخرین لحظه روی صندلی بنشینم هیچ چیز جز معجزه خداوند نیست و البته ایمان به کارمان که هر یک از ما در عرصه خبر انجام میدهیم. در تمام صحنهای که شما در رسانههای جهان از تجاوز دیدید بهوضوح دست خدا مشهود بود.
وی با اشاره به اینکه در جریان حمله، ۱۱ بمب به ساختمان اصابت کرده بود، از تلاش خود و همکارانش برای حفظ روند پخش زنده خبر داد و گفت که تا آخرین لحظه، بدون اینکه لرزشی در صدایش احساس شود، صدای حقیقت را به مردم رساندهاند.
تاکنون در مورد اصابت بمبها روایتهایی مختلفی مطرح شده، اما بررسیهای ما از سرجنگیها به ۱۱ بمب رسیده است.
پیمان جبلی نیز در سخنانی در جمع سفرای کشورهای خارجی، این حمله را نقض آشکار حقوق بینالملل خواند و آن را در راستای حملات مشابه به خبرنگاران در جنگهای غزه و لبنان دانست. وی با اشاره به شهادت ۳۰۰ خبرنگار در غزه و حملات مکرر به ساختمانهای رسانهای در لبنان، پیشبینی این حمله به سازمان صداوسیما را امری قابل انتظار توصیف کرد.
جبلی هدف اصلی این حملات را برهم زدن روحیه ملی و ایجاد شکاف در جامعه دانست، اما تأکید کرد که مردم ایران با همبستگی و انسجام ملی خود، بهخلاف تصور دشمنان عمل کردند.
رئیس سازمان صداوسیما، رسانه ملی را نماد نمایش این وحدت و انسجام ملی دانست و حمله به ساختمان شیشهای را نشانهای از عصبانیت دشمن از حقیقت عنوان کرد.
وی ابراز امیدواری کرد که ساختمان شیشهای تا یک سال آینده بازسازی و مجدداً محل استقرار روزنامهنگاران و همکاران این سازمان شود.
جبلی خاطرنشان کرد که درست است که شیشهها سوخته است، اما ایستادگی ساختمان نماد مقاومت مردم ایران خواهد بود و ابراز امیدواری کرد که این بازدید تصویر درستی از این جنایت به مردم کشورها منتقل کند.
پیگیریهای خبرنگار تسنیم نشان میدهد بخشی از ساختمان سوختهشده شیشهای صداوسیما، تبدیل به موزه خواهد شد تا نمادی از مقاومت و ایستادگی کارکنان رسانه ملی و ملت ایران باشد.
