نیویورکتایمز: خشم فزاینده مردم جهان از رژیم صهیونیستی
مخاطب۲۴- یک نشریه آمریکایی با اشاره به جنایات شدت گرفته رژیم صهیونیستی علیه چندین کشور منطقه از جمله ایران، تحلیلی درباره انزوای فزاینده این رژیم اشغالگر نوشت.
در همین راستا نشریه آمریکایی «نیویورکتایمز» گزارش کرد: «واکنش نظامی بیرحمانه نتانیاهو به حمله حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، نگاهها به اسرائیل را به عنوان یک کشور منفور و رهبری آن را متهم به نسلکشی و جنایات جنگی و مورد تحقیر برخی از رهبران جهان تثبیت کرده است. در نظرسنجیهای جهانی، اکثر مردم دیدگاه منفی نسبت به اسرائیل دارند.»
نشریه آمریکایی تصریح کرد: «در غزه، جنگ علیه حماس تلفات ویرانگری داشته است، دهها هزار نفر را کشته و بیش از یک میلیون نفر را بیخانمان و گرسنه گذاشته است. بخش بزرگی از این منطقه محصور به ویرانه تبدیل شده است. فقر و ناامیدی بیداد میکند. صدها سرباز اسرائیلی نیز کشته شدهاند و مقامات معتقدند که حدود ۲۰ اسیر زنده پس از ۶۳۱ روز هنوز در تونلهای حماس زندانی هستند.»
نیویورکتایمز افزود: «اقدامات اسرائیل، اجماع ۲ حزبی و مستحکم در ایالات متحده برای دفاع از اسرائیل را از بین برده است. اکنون، حمایت از آن به موضوعی به شدت بحثبرانگیز در کنگره تبدیل شده است، موضوع بحثها و اعتراضات خشمگینانه در دانشگاهها و محرک افزایش حوادث یهودستیزانه در ایالات متحده و سراسر جهان. فضای سیاسی به شدت قطبی شده است. بسیاری از حامیان اسرائیل هرگونه انتقادی را به عنوان نفرت یهودستیزانه محکوم میکنند، در حالی که مخالفان سیاستهای اسرائیل قول میدهند ساکت نشوند.»
نشریه آمریکایی با اشاره به دستاوردسازیهای سیاسی مقامات رژیم صهیونیستی حتی از شکستهای نظامی خود نوشت: «در داخل اسرائیل، تصمیم به اولویت دادن به پیروزیهای نظامی بر بازگشت اسرا، بسیاری از مردم را عمیقاً ناراحت کرده است و خشونت، حسننیت متحدان و همسایگان اسرائیل را تضعیف کرده است.»
با این وجود، نیویورکتایمز ادعا کرد: «با این حال، بسیاری از اسرائیلیها از چشمانداز آیندهای استقبال میکنند، حتی اگر این به معنای نگاه منفی بقیه جهان به آنها باشد.»
این ادعا درحالی است که هر شب تصاویر تازهای از اعتراضات گسترده در سرزمینهای اشغالی منتشر میشود.
خشم فزاینده مردم جهان از رژیم صهیونیستی
با این وجود نشریه آمریکایی اذعان کرد: «اما ۲۰ ماه جنگ در همه جهات عواقبی داشته است. نسل دیگری از فلسطینیهایی که تحت اشغال زندگی میکنند، شاهد رادیکال شدن برخی برای مبارزه با اسرائیل خواهند بود. اسرائیل موج جدیدی از افکار عمومی جهانی را در انتقاد از اهداف و روشهای خود ایجاد کرده است.»
نیویورکتایمز با اشاره به اعتراضات جهانی در حمایت از فلسطین تصریح کرد: «شنبه اخیر، هزاران معترض طرفدار فلسطین در میدان راسل در مرکز لندن تجمع کردند. پیام آنها "به نسلکشی پایان دهید. مسلح کردن اسرائیل را متوقف کنید. گرسنگی دادن به غزه را متوقف کنید. " بود.»
این تجمع توسط کمپین همبستگی با فلسطین که در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد، سازماندهی شده بود. پیش از عملیات طوفان الاقصی، این گروه انگلیسی ۶۵ هزار عضو داشت؛ اما اکنون، به اذعان نیویورکتایمز، این گروه بیش از ۳۰۰ هزار عضو دارد. ۲ سال پیش، ۶۵ شعبه فعال در شهرها و شهرستانهای اطراف بریتانیا وجود داشت. امروز، بیش از ۱۰۰ شعبه وجود دارد.»
نشریه آمریکایی تصریح کرد: «جنبش فعالان برای منزوی کردن و انتقاد از اسرائیل سالهاست که وجود دارد. شرکتها اقدام گستردهای برای قطع روابط با اسرائیل انجام ندادهاند، اما جنگها به این جنبش شتاب تازهای بخشیده است. شرکتی که فروشگاههای زنجیرهای مواد غذایی بریتیش کوآپ، یکی از بزرگترین فروشگاههای زنجیرهای این کشور را اداره میکند، هفته گذشته اعلام کرد که خرید اقلام از اسرائیل را متوقف خواهد کرد و آن را به فهرست کشورهای سرکش اضافه خواهد کرد.»
نیویورکتایمز افزود: «در یک نظرسنجی که ماه گذشته توسط موسسه تحقیقاتی پیو از ۲۴ کشور در سراسر جهان منتشر شد، نظرات منفی در مورد اسرائیل افزایش یافته است. در ۲۰ کشور، بیش از نیمی از مردم گفتند که دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل دارند. در هشت کشور، استرالیا، یونان، اندونزی، ژاپن، هلند، اسپانیا، سوئد و ترکیه، بیش از ۷۵ درصد این دیدگاه را داشتند.»
نشریه آمریکایی تصریح کرد: «برای اسرائیل، اثرات موجی این موضوع در خلیج فارس احساس شده است، جایی که قبل از ۷ اکتبر، کشورهایی مانند عربستان سعودی مایل به برقراری روابط دیپلماتیک و اقتصادی با اسرائیل بودند. اکنون، اکثر تحلیلگران معتقدند که با طولانی شدن جنگ غزه، امیدها برای روابط عادی به شدت کاهش یافته است، تا حدی به این دلیل که کشورهای خلیج فارس ایده روابط دیپلماتیک را به حل مسئله فلسطین گره زدهاند. حل این مسئله بیش از همیشه ناممکن به نظر میرسد.»
نیویورکتایمز در ادامه نوشت: «تنها ۴۶ درصد از آمریکاییها در آخرین نظرسنجی گالوپ از اسرائیل حمایت کردند که کمترین تعداد از زمان شروع این نظرسنجی توسط این شرکت در ربع قرن پیش است. یک سوم از پاسخدهندگان در ایالات متحده گفتند که با وضعیت اسفناک فلسطینیها همدردی میکنند، که این رقم در سال ۲۰۰۳ تنها ۱۳ درصد بود.»
نشریه آمریکایی اذعان کرد: «در سراسر جهان، خشم از اقدامات اسرائیل در غزه عمدتاً به صورت اعتراضات مسالمتآمیز با درخواست پایان جنگ و همچنین با ستایش از اقدامات حماس ابراز شده است. از طرفی بسیاری از نظرسنجیها نشان دادهاند که دانشجویان غیریهودی با فلسطینیها همدردی میکنند، در حالی که یهودیان در بسیاری از دانشگاهها میگویند که احساس طرد شدن و انزوای اجتماعی میکنند.»
نیویورکتایمز افزود: «تظاهرات مسالمتآمیز گاهی اوقات به خشونت کشیده شده و در برخی از معتبرترین دانشگاههای آمریکا به درگیری با پلیس منجر شده است. در سال ۲۰۲۴، بیش از ۱۰۰ نفر در دانشگاه کلمبیا پس از فراخوان پلیس برای برچیدن آنچه سازماندهندگان آن را "اردوی همبستگی با غزه" نامیده بودند، دستگیر شدند.»
نشریه آمریکایی با تلاش دولت آمریکا برای سرکوب حامیان فلسطین تصریح کرد: «دولت ترامپ با استفاده از بخشهای دانشگاهی، دانشگاهها را به عدم پاسخگویی به یهودستیزی متهم کرده است. اما قانونگذاران دموکرات میگویند ترامپ برای منافع سیاسی، اوضاع را بزرگنمایی میکند.»
نتانیاهو خشمگین است
نیویورکتایمز همچنین با اشاره به افزایش فشارهای دیپلماتیک بر کشورهای حامی رژیم صهیونیستی تأکید کرد: «مدتها قبل از ۷ اکتبر، اسرائیل هدف محکومیت رسمی بینالمللی قرار گرفته بود. در طول دههها، سازمان ملل متحد دهها قطعنامه در انتقاد از اسرائیل تصویب کرده است. اما این محکومیت شدت گرفته است، زیرا سازمانهای بینالمللی و رهبران جهان بارها از اسرائیل خواستهاند که ارتش خود را مهار کند و به جنگ در غزه پایان دهد.»
نشریه آمریکایی نوشت: «در سال ۲۰۲۴، اسپانیا، نروژ و ایرلند رسماً کشور فلسطین را به رسمیت شناختند، حرکتی تند، اما عمدتاً نمادین که برای فشار آوردن به اسرائیل جهت توقف جنگ طراحی شده بود. امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، به روشنی اعلام کرده است که قصد دارد به زودی همین کار را انجام دهد.»
نیویورکتایمز در آخر تصریح کرد: «موضع ماکرون و اقدامات سایر رهبران اروپایی، اعضای دولت نتانیاهو را خشمگین کرده است. اما بسیاری از اسرائیلیها این انتقاد را نادیده میگیرند، برای آنها نظر جامعه جهانی بی اهمیت است.»
