نسل جدید قایق‌های تهاجمی ایران، چرا ناوهای آمریکا از «زنبورهای سرخ» می‌ترسند؟

شناورهای تندرو ایرانی موسوم به «زنبورهای سرخ» با تاکتیک ازدحامی خود معادلات نبرد دریایی در خلیج فارس را تغییر داده و ناوهای آمریکا را غافلگیر کرده‌اند

کد خبر: ۶۹۷۱۳

تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۸:۵۰

به گزارش مخاطب24، در شرایطی که تحرکات نظامی آمریکا در خلیج فارس همچنان ادامه دارد، ایران با معرفی تاکتیک جدیدی از سوی شناورهای تندرو «زنبورهای سرخ» بار دیگر توجه رسانه‌های جهانی را جلب کرده است. این روش موسوم به تاکتیک ازدحامی، با اتکا به سرعت، مانورپذیری و حملات هماهنگ چندین شناور کوچک، تهدیدی جدی برای ناوهای سنگین آمریکایی محسوب می‌شود. قدرت بازدارندگی و نوآوری در نبردهای دریایی ایران حالا به سطحی رسیده که تحلیلگران نظامی آن را تغییر‌دهنده تعادل قوا در منطقه می‌دانند.

خلیج فارس، صحنه همیشگی نمایش قدرت‌های نظامی جهان، بار دیگر شاهد یک رویارویی نفس‌گیر است. در اقدامی که رسانه‌های منطقه‌ای آن را «نمایش قدرت سرعت و انضباط» توصیف کردند، ناوهای غول‌پیکر ایالات متحده در آب‌های بین‌المللی در تیررس شناورهای تندروی ایرانی قرار گرفتند. این رویارویی‌ها، که به طور مکرر تکرار می‌شوند، صرفاً یک مانور نیستند؛ بلکه تجلی یک تاکتیک استراتژیک پیچیده هستند که ایران آن را «نبرد نامتقارن» می‌نامد و کارشناسان نظامی آن را با نام مستعار «تاکتیک زنبورهای سرخ» می‌شناسند.

زنبورهای سرخ در برابر ناوهای غول‌پیکر آمریکایی

تضاد مقیاس و رنگ: در یک طرف، ناوهای هواپیمابر آمریکایی با ابعاد وسیع و سازه فلزی عظیم‌الجثه، نماد قدرت دریایی کلاسیک هستند. در مقابل، قایق‌های تندرو ایرانی (که در فضای رسانه‌ای به دلیل سرعت و تحرکشان به «زنبورهای سرخ» تشبیه شده‌اند)، کوچک، سبک و به رنگ قرمز آتشین هستند.

جهت‌گیری استراتژیک: نکته کلیدی در این رویارویی‌ها، جهت‌گیری قایق‌هاست. آن‌ها نه برای فرار، بلکه برای نزدیک شدن مستقیم و تهاجمی به سمت کشتی‌های دشمن حرکت می‌کنند. این حرکت مستقیم، تهدیدی فوری ایجاد کرده و سیستم‌های دفاعی کشتی بزرگ را وادار به عکس‌العمل می‌کند.

قلب استراتژی – نبرد نامتقارن

نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران از سال‌ها پیش به این نتیجه رسیده است که رویارویی مستقیم با ناوگان پنجم آمریکا در نبردی متعارف (هم‌ترازی قدرت) محکوم به شکست است. لذا، استراتژی بر پایه «نبرد نامتقارن» بنا شده است:

سرعت و تحرک، جایگزین زره: این قایق‌ها مجهز به تسلیحات متنوع هستند، اما برگ برنده اصلی آن‌ها سرعت سرسام‌آور و قابلیت مانور بالا در آب‌های کم‌عمق و باریک خلیج فارس است.

تاکتیک ازدحام (Swarming): همان‌طور که در تحلیل‌ها اشاره شده، ایده اصلی، مواجهه سامانه دفاعی دشمن با تعداد زیادی هدف در یک لحظه است. ناوهای آمریکایی برای رهگیری یک هدف طراحی شده‌اند، نه ده‌ها هدف کوچک که از زوایای مختلف و با سرعت بالا هجوم می‌آورند. این امر باعث سردرگمی و افزایش بار کاری بر سامانه‌های پدافندی می‌شود. تاکتیک حمله ازدحامی (Swarm Attack)  روشی است که در آن صدها شناور کوچک و سریع ایرانی با تجهیز به تیربار، راکت و موشک‌های کوتاه‌برد، به صورت همزمان از چندین جهت به ناوهای دشمن حمله می‌کنند.این تاکتیک، نه تنها سامانه‌های دفاعی پیشرفته دشمن را در هم می‌شکند، بلکه اثر روانی شدیدی بر نیروهای آمریکایی وارد می‌کند و نمونه‌ای بارز از قدرت نامتقارن و ابتکار تاکتیکی ایران در عرصه دریایی به شمار می‌رود.

هدف‌گیری حساس: در برخی موارد گزارش شده، این قایق‌ها در هنگام نزدیک شدن به کشتی‌های آمریکایی، تلاش می‌کنند تا از مناطق حیاتی و نقاط کور دفاعی آن‌ها برای ایجاد تهدید نزدیک‌تر استفاده کنند، که می‌تواند شامل حملات با موشک‌های ضدکشتی باشد.

مسیر تکامل شناور‌های تندرو

استفاده از شناور‌های تندرو به دوران دفاع مقدس و جنگ تحمیلی بازمی‌گردد. در آن دوران، قایق‌های سپاه مجهز به راکت‌انداز ۱۰۷ میلی‌متری و مسلسل‌های سنگین بودند و عملیات‌های متعددی انجام دادند.

این مسیر توسعه یافت و امروز نسل جدید شناور‌ها با سرعت بسیار بالا، توان رزمی متنوع و قابلیت‌های ویژه وارد خدمت شده‌اند.

شناور عاشورا: این شناور با طراحی بدنه ارتقایافته نسبت به نسل‌های قبلی، سرعتی تا ۱۶۶ کیلومتر بر ساعت دارد و توانایی نصب تسلیحات متنوع با برد‌های مختلف را داراست.

عاشورا همچنین به ۲ فروند اژدر مجهز شده و قابلیت حمل و شلیک آنها را دارد که قدرت رزمی آن را در عملیات‌های تهاجمی افزایش می‌دهد.

شناور ذوالفقار (نسخه ارتقا یافته): وزن این شناور ۱۳ تن است و سرعت آن حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد.

ذوالفقار مجهز به ۲ موشک کروز کوثر با برد ۲۵ کیلومتر، تیربار‌های ۱۲.۷ و ۲۳ میلی‌متری و راکت‌های ۱۰۷ و ۱۲۲ میلی‌متری است و نسخه ارتقا یافته آن دارای موشک‌های کروز با سرجنگی شدیدالانفجار است.

شناور سراج: این شناور تندروی تهاجمی با سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت طراحی شده و مناسب مناطق آب و هوای گرمسیری است. بدنه آن از فایبرگلاس بوده و مجهز به امکانات بومی مخابراتی و ناوبری الکترونیکی است.

تسلیحات سراج شامل راکت‌های کاتیوشا در قسمت بالای شناور و تیربار دوشکا در جلو می‌شود.

شناور ذوالجناح: این شناور با طول ۱۶.۳ متر، عرض ۳.۷۵ متر، ارتفاع ۱.۹۳ متر و وزن ۱۳.۷ تن، سرعتی برابر ۹۶ کیلومتر بر ساعت دارد و برد آن ۵۱۴ کیلومتر است.

ذوالجناح نسخه اژدرافکن ذوالفقار بوده و مجهز به تیربار ۱۲.۷ یا ۲۳ میلی‌متری، راکت‌های ۱۰۷ و ۱۲۲ میلی‌متری و قابلیت شلیک اژدر است.

شناور یامهدی (عج): طول این شناور ۱۱.۹ متر، عرض ۳.۱ متر و ارتفاع ۱.۵ متر با آبخور ۶۵ سانتی‌متری است. جرم آن ۵.۸ تن بوده و با دو موتور ۶۶۰ اسب بخاری به سرعت ۵۰ نات (~۹۲.۵ کیلومتر بر ساعت) می‌رسد.

یامهدی یک شناور بدون سرنشین پرسرعت است که مجهز به حسگر‌های پیشرفته، سه مقر پرتاب راکت و هدایت از راه دور است و با بدنه کامپوزیتی سطح مقطع راداری پایینی دارد.

شناور آذرخش: این شناور دوبدنه سبک موشک‌انداز با طول ۲۳ متر، عرض ۴ متر و ارتفاع ۱ متر طراحی شده و سرعتی حدود ۵۰ گره دریایی (~۹۳ کیلومتر بر ساعت) دارد.

تسلیحات آن شامل تیربار در عقب، توپ تک‌لول در جلو و راکت‌انداز ۱۶ لوله بر بالای کابین است که توانایی درگیری مؤثر با شناور‌های دشمن را فراهم می‌کند.

شناور حیدر ۱۱۰: طول این شناور ۱۴ متر، عرض ۴.۳ متر و ارتفاع ۲.۸ متر است و سرعتی تا ۱۱۶ نات (~۲۱۵ کیلومتر بر ساعت) دارد.

حیدر ۱۱۰ به دو موشک کروز با برد متوسط مجهز است و به عنوان سریع‌ترین شناور سپاه، قدرت بازدارندگی و ابتکار عمل را به شکل قابل توجهی افزایش می‌دهد.

شناور طارق: این شناور با طول ۱۵ متر، عرض ۳ متر و بدنه دوبل آلیاژی، حداقل سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت دارد و در زمره سریع‌ترین شناور‌های رزمی نیروی دریایی سپاه قرار می‌گیرد.

طارق توانایی شلیک موشک‌های کروز و موشک‌های دوش‌پرتاب دفاع هوایی را دارد و به دلیل طراحی بدنه سبک و مستحکم، قدرت تحرک و سرعت بالایی دارد.

نیش زنبور‌های سرخ قاتل مهلک ناو‌های آمریکایی

شناور‌های تندرو ایران، با سرعت، تحرک و تسلیحات متنوع، نه تنها ستون فقرات تاکتیک نبرد نامتقارن در خلیج فارس و دریای عمان هستند، بلکه نمونه‌ای بارز از بهره‌گیری هوشمندانه از منابع محدود برای ایجاد برتری نسبی به شمار می‌آیند.

سناریوی حمله ازدحامی نشان می‌دهد که حتی کشتی‌های پیشرفته و گران‌قیمت نیروی دریایی آمریکا در برابر هماهنگی جمعی و ابتکار تاکتیکی شناور‌ها آسیب‌پذیر هستند و این امر اثر بازدارندگی قابل توجهی ایجاد می‌کند.

تحلیلگران نظامی تأکید دارند که موفقیت این تاکتیک‌ها نه فقط در توان عملیاتی و تخریب دشمن بلکه در ایجاد تهدید روانی و استراتژیک علیه حضور نظامی قدرت‌های فرامنطقه‌ای در خلیج فارس دیده می‌شود.

در نتیجه، شناور‌های تندرو ایران، نماد توان دفاعی نامتقارن و ابتکار تاکتیکی در عرصه دریایی هستند و خلیج فارس و دریای عمان، همچنان صحنه‌ای حساس برای نمایش قدرت بازدارندگی و ابتکار عملیاتی ایران باقی خواهد ماند.