کتاب، دوست تنهای من!

عوارض کتاب نخواندن

کتاب هم مانند شبکه‌های اجتماعی، سینما، رادیو و تلویزیون یک رسانه است، اما با یک تفاوت، او این روز‌ها بسیار تنهاست.

کد خبر: ۶۸۵۹۶

تاریخ انتشار: ۲۴ آبان ۱۴۰۴ - ۱۸:۴۲

مخاطب۲۴، مارشال مک‌لوهان اندیشمند کانادایی مطالعات رسانه در یک جمله کوتاه همه‌چیز را می‌گوید: رسانه پیام است! او پیام را به شکل رسانه ارتباط می‌دهد و ما در اشکال مختلف دریافت می‌کنیم، به شکل صدا، عکس، فیلم و متن، در میان فرستنده و گیرنده پیام، یک کانال وجود دارد که ما از طریق این واسط پیام را منتقل می‌کنیم، حال این کانال یا واسط یا همان رسانه ما رسانه‌های جمعی مانند اینستاگرام، تلگرام، سینما و... هستند، اما پایه این رسانه‌ها از کجا آمد؟

یوهانس گوتنبرگ که اولین مخترع ماشین چاپ بود که معروف به کهکشان گوتنبرگی است.حالا با تغییر ابزار‌ها و پیشرفت روز افزون تکنولوژی‌ها دیگر مجالی برای خواندن کتاب نمانده، تغییر سرعت فکر کردن، رفت و آمد‌ها و حتی الگوی مصرف غذا، اسکرول مصرفی و بدون دقت صفحه‌های مجازی، همه و همه دست به دست هم داده تا به ما اجازه ندهد بتوانیم با تامل بیشتر یک صفحه کتاب را ورق بزنیم!

اندیشه تا بوده همیشه نیاز به تعمق و تفکر داشته، اما تکنولوژی جهان مدرن که اصلا هم بد نیست و در رشد و بهره‌وری انسانی بسیار کارآمد نیز در کنار صفات منفی عمل کرده. می‌توان اذعان داشت رسانه‌های فعلی ریشه‌هایش را از کتاب و متون گذشته‌ها گرفته، اما سلیقه را تغییر داده، چرا که دیگر معیار نیست، ذائقه وقتی تغییر می‌کند بدونشک زاویه دید افراد نیز تغییر می‌کند، اما حالا باید بدانیم چه برایمان پیش می‌آید اگر دوست دوران کودکی و مدرسه‌مان را فراموش کنیم.مخاطب ۲۴، مارشال مک‌لوهان اندیشمند کانادایی مطالعات رسانه در یک جمله کوتاه همه‌چیز را می‌گوید: رسانه پیام است! او پیام را به شکل رسانه ارتباط می‌دهد و ما در اشکال مختلف دریافت می‌کنیم، به شکل صدا، عکس، فیلم و متن، در میان فرستنده و گیرنده پیام، یک کانال وجود دارد که ما از طریق این واسط پیام را منتقل می‌کنیم، حال این کانال یا واسط یا همان رسانه ما رسانه‌های جمعی مانند اینستاگرام، تلگرام، سینما و... هستند، اما پایه این رسانه‌ها از کجا آمد؟ از یوهانس گوتنبرگ که اولین مخترع ماشین چاپ بود که معروف به کهکشان گوتنبرگی است.

حالا با تغییر ابزار‌ها و پیشرفت روز افزون تکنولوژی‌ها دیگر مجالی برای خواندن کتاب نمانده، تغییر سرعت فکر کردن، رفت و آمد‌ها و حتی الگوی مصرف غذا، اسکرول مصرفی و بدون دقت صفحه‌های مجازی، همه و همه دست به دست هم داده تا به ما اجازه ندهد بتوانیم با تامل بیشتر یک صفحه کتاب را ورق بزنیم!، اندیشه تا بوده همیشه نیاز به تعمق و تفکر داشته، اما تکنولوژی جهان مدرن که اصلا هم بد نیست و در رشد و بهره‌وری انسانی بسیار کارآمد نیز در کنار صفات منفی عمل کرده. می‌توان اذعان داشت رسانه‌های فعلی ریشه‌هایش را از کتاب و متون گذشته‌ها گرفته، اما سلیقه را تغییر داده، چرا که دیگر معیار نیست، ذائقه وقتی تغییر می‌کند بدونشک زاویه دید افراد نیز تغییر می‌کند.

اما حالا باید بدانیم چه برایمان پیش می‌آید اگر دوست دوران کودکی و مدرسه‌مان را فراموش کنیم.

محمود سریع‌القلم (متولد ۱۳۳۸ در تهران)، پژوهشگر حوزه توسعه، علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران معتقد به چنین ویژگی‌هایی است

۱-خیلی راحت تحت تأثیر تبلیغات و Propaganda قرار می‌گیرند؛ چرا که سریع دچار اقناع به زیور تصاویر لحظه‌ای قرار می‌گیرند.

۲-حرف‌های تکراری می‌زنند؛ مسائل روزمره و تکرار مکرر همان چیز‌هایی که همه در صفحات مجازی می‌خوانند و می‌دانند

۳-دایره‌ی واژگان آنها بسیار محدود است

۴-خود را نمی‌شناسند

۵-با هیجان و احساس زندگی می‌کنند

۶-بخش استدلالی ذهن آنها تقریباً تعطیل است

۷-استعداد پوپولیست شدن را پیدا می‌کنند

۸-قوای عقلی آنها پرورش نیافته است

۹-بر آنچه می‌گویند خیلی کنترل ندارند

۱۰-گوش کردن به دیگران را نمی‌آموزند

۱۱-مستعد پذیرش شایعات هستند

۱۲-اهمیت متفاوت بودن انسان‌ها را کشف نمی‌کنند

۱۳-مغز، حالت سولفاته پیدا می‌کند

۱۴-غلظت یادگیری آنها به شدت کاهش می‌یابد

۱۵-فرصت فکر کردن در زندگی را از دست می‌دهند

۱۶-با واژه «انتقاد» بیگانه‌اند

۱۷-زمینه‌های تداوم اقتدارگرایی را فراهم می‌آورند

۱۸-حرف‌های نسنجیده زیاد می‌زنند

۱۹-منافع خود را به خوبی تشخیص نمی‌دهند

۲۰-با واژه «مشورت» ناآشنا هستند

۲۱-حکومت‌ها را خوشحال می‌کنند

۲۲-باعث می‌شوند که نظام حزبی در یک کشور شکل نگیرد

۲۳-زود عصبانی می‌شوند

۲۴-از حقوق شهروندی خود و دیگران ناآگاه هستند

۲۵-برای رشد فکری و شخصیتی، احساس نیاز نمی‌کنند

۲۶-در همه زمینه ها، اظهار نظر می‌کنند

۲۷-راحت بر دیگران القاب می‌گذارند

۲۸-تفاوت بین توهم و غیرتوهم را نمی‌دانن

۲۹-تعریفشان در خصوص زندگی، از غرایز انسانی فراتر نمی‌رود

۳۰-و بدتر از همه نمی‌دانند جهل چیست!