سالواتوره فوتی؛ مشهورترین دستیار دنیا در تیم ملی ایران

سالواتوره فوتی، دستیار سابق ژوزه مورینیو، در آستانه پیوستن به کادرفنی امیر قلعه‌نویی است.

کد خبر: ۶۷۲۸۱

تاریخ انتشار: ۲۳ مهر ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۷

به گزارش مخاطب۲۴، در شرایطی که سالواتوره فوتی چند ماه پیش از تمایلش برای ترک نقش دستیار و آغاز دوران سرمربیگری سخن گفته بود، حالا در آستانه پیوستن به کادرفنی امیر قلعه‌نویی در تیم ملی ایران قرار دارد.

پس از عملکرد تیم ملی در تورنمنت کافا، بحث اضافه شدن یک دستیار برجسته خارجی به کادرفنی مطرح شد و مذاکرات با فوتی، دستیار پیشین ژوزه مورینیو، آغاز گردید. او اکنون در دبی حضور دارد و در صورت توافق نهایی، به‌زودی به جمع مربیان تیم ملی اضافه می‌شود.

فوتی که سال‌ها در کنار مورینیو کار کرده، در آخرین تجربه خود در فنرباغچه ترکیه حضور داشت و چند ماه پیش از این تیم جدا شد. در ادامه گفت‌وگوی تیرماه او با روزنامه کوریره دلو اسپورت ایتالیا را مرور می‌کنیم؛ مصاحبه‌ای که پس از جدایی‌اش از فنرباغچه انجام شد، زمانی که از تمایلش برای سرمربیگری سخن گفت.

در ابتدای گفت‌و‌گو آمده است:

در دنیایی پر از قهرمانان، کسی نمی‌خواهد نقش رابین را بازی کند. اما وقتی در کنار بتمنی واقعی، چون مورینیو قرار بگیری، یادداشت برداشتن و تماشای پشت صحنه، فرصتی استثنایی می‌شود.

فوتی می‌گوید:

«مورینیو روز کریسمس ۲۰۲۱ با من تماس گرفت؛ برایم مثل سانتا کلائوس بود. از من پرسید: “می‌خواهی همراهم بیایی؟ ” قبول کردم، اما گفتم: “اگر مدام فکر کنم تو چه کسی هستی، نمی‌توانم درست کار کنم. ” او از این صداقت خوشش آمد. همیشه وقتی نظری متفاوت داشتم، رک می‌گفتم.»

پس از گذراندن ده سال تجربه مربیگری به‌عنوان دستیار جامپائولو در تیم‌های سمپدوریا، میلان و تورینو و سپس همکاری با مورینیو، فوتی اکنون به استقلال فکری رسیده و می‌گوید: «این بار واقعاً احساس می‌کنم آماده‌ام.»

گفت‌وگوی فوتی با کوریره دلو اسپورت

می‌گویند شما برای مورینیو مثل طلسم خوش‌شانسی هستید. در غیاب او، تیم معمولاً نمی‌بازد و برخی در رم نوشتند به‌اندازه خودش معروف شده‌اید.

«ژوزه چهره‌ای جهانی است و معاون او بودن احتمالاً تو را به مشهورترین دستیار دنیا تبدیل می‌کند. اما وقتی با او در ویلا بورگزه یا میدان اسپانیا قدم می‌زنی، تازه معنای واقعی “شهرت” را می‌فهمی.»

اما چطور توانستید اعتماد او را جلب کنید؟

«اسطوره‌ای را که فقط از تلویزیون تحسینش می‌کردم، به انسانی واقعی تبدیل کردم.»

ده سال دستیاری زمان کمی نیست. قصد دارید مانند “تاسوتی” همیشه دستیار بمانید؟

«نه، ترجیح می‌دهم حالا روی پای خودم بایستم. حتی با مورینیو درباره‌اش صحبت کرده‌ام. در این ده سال حدود ۴۰۰ بازی کنار دو مربی بزرگ بوده‌ام، پس دوران کارآموزی‌ام به اندازه کافی طولانی بوده است.»

پارما به‌تازگی مربی ۲۹ ساله‌ای را استخدام کرده است.

«خیلی برای کوئستا خوشحال شدم. همین‌طور برای اوله ورنر که هم‌سن من است و از وردربرمن به لایپزیش رفت.»

پیشنهاد جدیدی دریافت کرده‌اید؟

«در گذشته بله، اما حالا فقط شایعاتی شنیده‌ام. نامم در میان چند باشگاه مطرح شد، اما در نهایت آنها تجربه را ترجیح دادند. بگذاریم همین‌طور بماند.»

شما در ۲۷ سالگی به دلیل آسیب دیسک از فوتبال خداحافظی کردید. آیا این استعاره‌ای از فوتبال ایتالیاست؟

«دقیقاً همین‌طور است. در ۱۷ سالگی با پیراهن سمپدوریا در سری آ بازی کردم و حتی در نخستین دیدارم گل زدم. اما برای رشد به فرصت نیاز داشتم. متأسفانه امروز هم بسیاری از جوانان در همین چرخه گرفتارند.»

بزرگ‌ترین درسی که از مورینیو آموختید چیست؟

«اهمیت ایجاد ذهنیت جمعیِ برنده. متحد کردن افراد در یک ایده، نه‌فقط در زمین بلکه در کل مجموعه، سخت‌ترین کار دنیاست. در رم توانستیم به این هدف برسیم؛ دو فینال اروپایی در دو سال داشتیم، یکی را بردیم و دیگری را… همه می‌دانند چه شد.»

بعد از فینال بوداپست چه گذشت؟

«بیست روز تمام در خانه ماندم، مدام صحنه‌ها را مرور می‌کردم. با وجود فشار فیرپلی مالی، دوباره کار را از نو شروع کردیم و تیم جان گرفت، اما در بحرانی‌ترین لحظه ما را کنار گذاشتند. در دسامبر در رده چهارم بودیم. هرگز چنین چیزی ندیده‌ام.»

شما هم گاهی به جای او جنجال می‌کردید؟

«می‌گفتند ما بی‌انضباطیم، اما ببینید دیگران چه می‌کنند! مورینیو همیشه در معرض قضاوت و حسادت بود. بله، شاید بعضی رفتار‌ها را امروز تکرار نکنم، اما باید به تیم انرژی منتقل می‌کردم، چون حتی نیمکت‌نشینان هم بازی را زندگی می‌کنند.»

مورینیو و جامپائولو مثل شیطان و آب مقدس‌اند؟

«شاید! مارکو همه چیز را به من یاد داد، و ژوزه به من آموخت برای مربی‌ات به میدان نبرد بروی.»

به‌عنوان یک مهاجم سابق، می‌توانید مهاجم ایده‌آل خود را از میان شاگردانتان بسازید؟

«بله. پای چپ و خلاقیت دیبالا، پای راست و نوع‌دوستی ژکو، قدرت و آمار لوکاکو و در نهایت اخلاق کاری تادیچ را با هم ترکیب می‌کنم.»

می‌گویند دیبالا برای سبک گاسپرینی مناسب نیست. نظر شما چیست؟

«تنها نگرانی هر مربی باید سلامت دیبالا باشد. اگر استعداد یک قهرمان را بر اساس سبک مربی قضاوت کنیم، اشتباه کرده‌ایم.»

ژکو به فیورنتینا رفت. نظرتان چیست؟

«عالی است! هفته گذشته با او صحبت کردم؛ هنوز اشتیاق یک نوجوان را دارد. مطمئنم در ۳۹ سالگی هم مؤثر خواهد بود. فصل گذشته با ما در فنرباغچه ۲۱ گل زد.»

لیگ ترکیه از بیرون مثل جهنم به نظر می‌رسد!

«هفت، هشت تیم قدرتمند دارد. ورزشگاه‌ها همیشه پر هستند، سه تیم از یک شهر ۲۰ میلیونی برای قهرمانی می‌جنگند. اگر نبری، رقیب می‌برد! ما در دربی گالاتاسرای با حضور ۷۰ هزار تماشاگر و ۱۵ هزار پلیس بازی کردیم. فضا داغ است، اما همین شرایط تو را قوی‌تر می‌کند.»