بورس زیر سایه جنگ، تحریم و بی اعتمادی

بازار سرمایه و بورس در سال جاری دو مسیر متفاوت را تجربه کرده است؛ از رشد ۲۵ درصدی شاخص کل در نیمه اردیبهشت تا سقوط اخیر که با تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک، بی‌اعتمادی به تصمیمات غیرکارشناسی و توقف‌های نابجای معاملات، رکود را بر تالار شیشه‌ای حاکم کرده است.

کد خبر: ۶۵۳۳۶

تاریخ انتشار: ۱۹ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۷:۲۹

مخاطب 24 ، بازار سرمایه امسال دو فاز کاملا متفاوت را پشت سر گذاشته است.در نیمه اول اردیبهشت ، امید به حصول توافق میان ایران و آمریکا و روند مثبت مذاکرات ، شاخص کل را تا 25 درصد و شاخص هم وزن را حدود 20 درصد بالا برد. اما با وقوع جنگ و تشدید تنش های ژئوپلیتیک ورق برگشت و بازدهی ها منفی شد به طوری که شاخص کل بورس حدود 5 درصد و شاخص هم وزن حدود 3 تا 4 درصد افت داشته است.

آقای فردین آقابزرگی کارشناس و تحلیگر بورس در مصاحبه ای با  مخاطب 24 بیان کرد:

بورس تهران در سال ۱۴۰۳ دو فاز کاملاً متمایز را پشت سر گذاشت. تا نیمه اردیبهشت، چشم‌انداز حصول توافق میان ایران و آمریکا و سیگنال‌های مثبت از مذاکرات، شاخص کل را تا سقف ۲۵ درصد و شاخص هم‌وزن را تا ۲۰ درصد افزایش داد. این روند، حاصل انتظارات تورمی کنترل‌شده و امید به بهبود روابط خارجی بود.
با آغاز جنگ ۱۲ روزه و تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک در منطقه، جریان نقدینگی تغییر مسیر داد. تصمیم به توقف کامل معاملات  که شامل اوراق بدهی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری نیز شد نه‌تنها موجب قفل‌شدن نقدشوندگی در بازار گردید، بلکه ریسک سیستماتیک را به‌شدت افزایش داد. از منظر تطبیقی، این اقدام فاقد مشابهت با رویه بورس‌های بزرگ دنیا در شرایط بحران بود و آثار روانی مخربی بر اعتماد سرمایه‌گذاران گذاشت.
پس از بازگشایی، فشار فروش به دلیل هراس از تکرار توقف، تشدید تحریم‌ها، احتمال فعال‌سازی مکانیزم ماشه و نبود محرک‌های بنیادی قوی، شاخص‌ها را وارد مسیر نزولی کرد؛ به‌طوری‌که شاخص کل حدود ۵ درصد و شاخص هم‌وزن نزدیک به ۴ درصد افت را تجربه کرده است.
در حال حاضر، با وجود نسبت‌های ارزندگی جذاب در مقایسه با بازارهای موازی، ریسک‌های سیاسی و سیاست‌گذاری غیرقابل پیش‌بینی، مانع از بازگشت پایدار سرمایه‌گذاران حقیقی و نهادی شده است. واکنش‌های مثبت کوتاه‌مدت به اظهارات مقامات اقتصادی نیز دوام ندارد و بازار مجدداً تحت فشار عرضه قرار می‌گیرد. تداوم این وضعیت، می‌تواند عمق رکود بازار سرمایه را افزایش داده و هزینه فرصت ورود نقدینگی جدید را بالا ببرد.