چه کشورهایی به قطعنامه علیه ایران در شورای حکام رای مثبت دادند

قطعنامه پیشنهادی ۳ کشور اروپایی (فرانسه، انگلیس و آلمان) با همراهی آمریکا علیه برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای کشورمان در نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تصویب رسید

کد خبر: ۶۲۹۹۹

تاریخ انتشار: ۲۲ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۵:۰۱

کشور‌های رای دهنده به قطعنامه علیه ایران در نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، به گزارش مخاطب۲۴ شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی قطعنامه علیه ایران را را با ۱۹ رای موافق، ۳ رای مخالف و ۱۱ رای ممتنع تصویب کرد.

شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، امروز، در سومین روز نشست فصلی جاری این شورا، قطعنامه ضدایرانی پیشنهادی آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان را به تصویب رساند.

اقدام خصمانه شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی علیه ایران درحالی صورت می‌گیرد که مقامات ایران دربرابر عواقب این قطعنامه هشدار داده بودند.

کشور‌های رای دهنده به قطعنامه علیه ایران در نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی

آرای موافق کشورها به قطعنامه علیه ایران در نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی : (۱۹)

آمریکا، انگلیس، فرانسه، آلمان، اسپانیا، آرژانتین، استرالیا، بلژیک، اکوادور، اوکراین، کانادا، گرجستان، ژاپن، کره جنوبی، مراکش، ایتالیا، لوگزامبورگ، هلند، کلمبیا

آرای مخالف کشورها به قطعنامه علیه ایران در نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی : (۳)

روسیه، چین، بورکینافاسو

آرای ممتنع کشورها به قطعنامه علیه ایران در نشست شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی : (۱۱)

آفریقای جنوبی، هند، پاکستان، مصر، اندونزی، برزیل، غنا، تایلند، الجزایر، ارمنستان، بنگلادش.

پاراگوئه و ونزوئلا از حق رأی برخوردار نبودند.

در این قطعنامه که با ۱۹ رای موافق، ۱۱ رای ممتنع و ۳ رای مخالف به تصویب رسید، بدون اشاره به همکاری‌های همیشگی و گسترده جمهوری اسلامی ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، تهران به عدم پایبندی به تعهدات پادمانی متهم شده است.

در این سند ادعاهای سیاسی پادمانی و ریشه‌دار در اسناد جعلی رژیم صهیونیستی تکرار و ادعا شده است که ایران از سال ۲۰۱۹ در همکاری کامل و به موقع با آژانس درباره «مواد و فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده در چندین محل» کوتاهی کرده است. همچنین در این متن ادعا شده که ناتوانی آژانس در ارائه تضمین درباره صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای ایران، موضوعی است که می‌تواند در صلاحیت شورای امنیت سازمان ملل قرار گیرد.

این همان دستورکاری است که رژیم صهیونیستی پس از امضای برجام در سال ۱۳۹۴ دنبال کرد و تلاش داشت با امنیتی‌سازی برنامه هسته‌ای ایران و احیای پرونده مختومه موسوم به «ابعاد نظامی احتمالی» (PMD)، زمینه بازگرداندن پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل را فراهم سازد.

در این قطعنامه که در واقع ششمین قطعنامه پس از اجرای برجام و بسته‌شدن رسمی پرونده «ابعاد نظامی احتمالی» برنامه هسته‌ای ایران در سال ۱۳۹۴ بشمار می‌رود، از مدیرکل آژانس خواسته شده است تا «به تلاش‌های خود برای اجرای این قطعنامه و قطعنامه‌های قبلی ادامه داده و گزارش جدیدی از تحولات مربوط به این موضوعات ارائه کند.»

در همین راستا، پیشتر «کاظم غریب‌آبادی» معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران شامگاه چهارشنبه در پاسخ به سوال خبرنگار ایسنا در ارتباط با اینکه «اقدامات ایران در واکنش به قطعنامه احتمالی شورای حکام علیه ایران چه خواهد بود؟» گفت: در واکنش به قطعنامه احتمالی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که قطعاً سیاسی بوده و به احتمال زیاد بدون اجماع تصویب خواهد شد، ایران اقدامات لازم را پیش‌بینی کرده است.

غریب‌آبادی افزود: تصمیمات لازم در این زمینه در ساختار نظام اتخاذ شده و بلافاصله پس از تصویب چنین قطعنامه‌ای، این اقدامات در حوزه فنی به اجرا درخواهند آمد.

معاون وزیر خارجه ایران تاکید کرد: برنامه هسته‌ای ایران با گام‌های مؤثر و روبه‌جلو ادامه خواهد یافت.

افزون بر این، «بهروز کمالوندی» سخنگوی آژانس انرژی اتمی ایران روز گذشته در گفت‌وگویی در واکنش به ادعاها درباره پایبندی نکردن ایران به تعهدات هسته‌ای آن گفت: این اقداماتی که غربی‌ها در شورای حکام آژانس در پیش گرفته‌اند، زمینه را برای فعال شدن مکانیزم ماشه فراهم می‌کند اما به لحاظ فنی هیچ دلیلی برای استفاده از این ابزار وجود ندارد چراکه ما همه تعهدات خود را در چارچوب برجام انجام داده‌ایم و اگر برخی تعهدات نیز به حالت تعلیق در آمده، بر اساس متن برجام و بندهای ۲۶ و ۳۵ انجام شده که وقتی طرف‌های برجام تعهدات خود را انجام ندهند، جمهوری اسلامی ایران نیز این حق را دارد که تعهدات خود را تعلیق کند لذا رفتار ما کاملا حقوقی بوده است اما رفتن به سمت مکانیزم ماشه یک اقدام سیاسی است و امیدوارم توجه کنند این کار برای آنها بی‌نتیجه است چرا که خود آنها نیز به لحاظ سیاسی متضرر خواهند شد.