بازگشت گشت ارشادی‌ها، اهداف سیاسی یا اجتماعی

در فاز اجتماعی برخوردهای سلبی را برای زیرپا گذاشتن کرامت انسانی مردم انتخاب کرده اند. با اجرای پی در پی طرح های گشت ارشاد در قالب های محسوس و نامحسوس سعی دارند این موضوع را القا کنند که هیچ اتفاق خاصی نیافتاده و چه روحانی در مسند باشد چه شخص دیگر، داستان همان داستان قبلی است و امیدی برای تغییر نباید داشت.

کد خبر: ۶۲۴

تاریخ انتشار: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۰۰:۰۳

به گزارش روابط عمومي جبهه تدبير و توسعه ايران اسلامي و به نقل از اعتدال، ماموران پلیس خودروی برخی از افراد را که راننده یا سرنشینان آن اقدام به کشف حجاب کرده بودند توقیف کرده و به برخی از افراد نیز تذکر می‌دادند. ضمن اینکه برخورد ماموران گشت‌های امنیت اخلاقی با مصادیق بدپوششی تنها محدود به بانوان نبوده و با پسران و مردانی که لباس‌های نامناسب بر تن کنند نیز برخورد می‌شود.

اما ماجرا به همین جا ختم نشد دوشنبه سردار ساجدی‌نیا، رییس پلیس پایتخت از ساماندهی بیش از 7000 مامور نامحسوس پلیس امنیت در راستای اجرای طرح امنیت اخلاقی در پایتخت خبر داد.  براین اساس بیش از 7000 نیروی زن و مرد با حضور در معابر نسبت به رصد این موارد و اطلاع آن به پلیس امنیت اقدام خواهند کرد.

مطرح شدن موضوع گشت ارشاد نامحسوس از جهات مختلف اجتماعی و سیاسی قابل بحث و بررسی است:

1-    از بعد اجتماعی باید گفت آن چه مشخص است اینکه تصمیم پلیس برای فعالیت گشت نامحسوس امنیت اخلاقی به خوبی نشان می دهد که فعالیت محسوس در این زمینه اثربخش نبوده است. مشخص نیست به چه اندازه در مورد این طرح تحقیقات کارشناسی صورت گرفته که اجرای طرحی شکست خورده دوباره کلید خورده است.

بارها و بارها کارشناسان مسائل اجتماعی و جامعه شناسان تذکر داده اند که اجرای چنین طرح هایی و با رویکرد ضربتی و سلبی نه تنها نتیجه بخش نخواهد بود بلکه ناهنجاری های اجتماعی را به لایه های زیرین جامعه هدایت می کند که مسلما اصلاح آن بسی سخت تر خواهد بود. با این حال چگونه است که برخی افراد به خود اجازه داده اند با اجرای طرحی از قبل شکست خورده، سرمایه بزرگی به نام اعتماد اجتماعی را در معرض نابودی قرار دهند؟ طرحی که به راحتی می تواند حس بی اعتمادی را در جامعه القا کرده و مردم همدیگر را افرادی جاسوس در لباس مامور مخفی تلقی کنند.

شاید هم طراحان و تصمیم گیرندگان این طرح بیش از اندازه غرق در فضای فیلم های جاسوسی هالیوودی شده اند که با گذشت 37 سال از انقلاب شکوهمند اسلامی به یکباره تصمیم گرفته اند بیش از 7000 نیروی لباس شخصی را به کار بگیرند تا در کوچه و خیابان چشم از مردم برنداشته و گزارش دهند که فلان خانم حجاب را رعایت نکرده و یا مدل موی فلان پسر خارج از هنجار بوده است.

از سوی دیگر مکانیزم انتخاب و بکارگیری این 7000 نفر اعلام نشده و سوال مهم این جاست آیا این طرح دستمایه ای برای اخاذی، رشوه، انتقام گیری شخصی و چندین و چند اقدام غیر قانونی نخواهد شد؟ با توجه به این که مامور نامحسوس تنها و تنها با ارسال یک پیامک و بدون داشتن شواهد محکمه پسند و تشکیل پرونده می تواند فرد را متهم و دچار دردسرهای فراوانی نماید. از این رو می توان گفت این طرح می تواند به سادگی وظیفه اصلی پلیس که همانا ایجاد " احساس آرامش و امنیت در جامعه" است را به چالش بکشد.

2-    از بعد سیاسی نیز می توان این گونه تفسیر کرد که پس از شکست سنگین اصولگرایان و پیروزی قاطع اصلاح طلبان در تهران، شوک بزرگی به برخی افراد وارد شده و به خوبی دریافته اند که اگر اوضاع به همین منوال پیش رود، باید در انتخابات بعدی نیز بنشینند و نظاره گر پیروزی رقیب خود باشند. دلواپسان این نکته را درک کرده اند که هرگاه مشارکت مردم در انتخابات کم باشد پیروزی از آن آنان خواهد بود. از این رو چاره ای نمی ماند جز ناامید کردن مردم به تغییر در اوضاع اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کشور و به خصوص تهران. ناامید کردن مردمی که به امید تغییر در امور اقتصادی، فرهنگی و سیاسی در هفتم اسفند پا به صحنه گذاشتند. راهکاری که می تواند دولت و اصلاح طلبان را با چالشی پیچیده مواجه کرده و راه را برای بازگشت دلواپسان به قدرت فراهم سازد.

طرح هایی سریالی که در فاز سیاسی با حجم سنگين حملات رسانه‌ای و تبليغاتي صداوسيما و رسانه‌های اصولگرايان و دلواپسان عليه برجام و القاي اين موضوع كه روحاني و دولت یازدهم با امضاي برجام، هيچ مشكلي را در كشور برطرف نكرد، از ماه ها قبل آغاز شده است. فاز اقتصادی آن نیز بر عهده برخی نمایندگان گذاشته شد تا با تصویب قانونی عجیب دولت را ملزم به حذف یکباره 24 میلیون نفر از دریافت یارانه کند و همزمان دولت را در منگنه دیگری قرار داده تا قیمت بنزین را به صورت پلکانی افزایش دهد. قوانینی که هریک به تنهایی می تواند دولت را در جلب رضایت عمومی با چالشی جدی مواجه نماید. ضمن اینکه ماجراهای مربوط به سوئیفت و تحریم های بانکی نیز خود موضوع دیگری است که دلواپسان و رسانه های آنها به خصوص صداوسیما، برای القای ناامیدی در جامعه به آن چنگ زده و پناه برده اند.

اکنون نیز در فاز اجتماعی نیز برخوردهای سلبی را برای زیرپا گذاشتن کرامت انسانی مردم انتخاب کرده اند. با اجرای پی در پی طرح های گشت ارشاد در قالب های محسوس و نامحسوس سعی دارند این موضوع را القا کنند که هیچ اتفاق خاصی نیافتاده و چه روحانی در مسند باشد چه شخص دیگر، داستان همان داستان قبلی است و امیدی برای تغییر نباید داشت. چه لیست امید رای آورده باشد چه لیست دلواپسان، گشت ارشاد در انواع مختلف آن با قدرت و توان بیشتری اجرا خواهد شد.

نکته آخر این که چنین رفتارهای دوگانه با شهروندان تا چه زمانی ادامه خواهد یافت؟ همین زنان و دختران با همین پوشش و حجاب، در 22 بهمن، به عنوان الگو معرفی شده و بارها و بارها تصویر حضور آنان در راهپیمایی ها از قاب تلویزیون پخش می شود و مردمی شریف خوانده می شوند. ولی در روزهای دیگر و پس از شکست جناحی خاص در انتخابات خرداد 92 و سپس اسفندماه 94 و با نزدیک شدن به موعد انتخابات خرداد 96، به یکباره به متهمانی تبدیل می شوند که تنها با ارسال یک پیامک از سوی ماموری مخفی به پلیس احضار شده و با آنان برخورد قضایی صورت می گیرد.

آیا نباید این برخوردهای متناقض را تلاشی برای ناراضی كردن افكار عمومی كه با هزار امید و آرزو به روحانی و اصلاح‌طلبان رای دادند، ارزیابی كرد؟