چرا این همه پول خرج هیئت و روضه می‌کنید و به فقرا نمی‌دهید؟

هر چند ممکن است در برخی هیئت‌های عزاداری مخارجی صرف شود که قابل دفاع نبوده و نیازمند اصلاح است، اما اصل برگزاری مراسم روضه خوانی و برپایی هیئت‌های مذهبی نه تنها منافاتی با کمک به فقرا نداشته بلکه اساسا یکی از عوامل اصلی گسترش فرهنگ اسلامی در زمینه کمک به محرومان و ارزش‌های اصیل انسانی در جامعه است

کد خبر: ۵۴۵۶۹

تاریخ انتشار: ۲۰ آذر ۱۴۰۳ - ۱۸:۰۹

مخاطب۲۴- برخی میگویند چرا این همه پول خرج هیات و روضه و ... میکنید به فقرا نمیدهید؟ چه جواب منطقی به این حرف و ایده باید داد ایا حرفشان درست نیست؟

هر چند ممکن است در برخی هیئت‌های عزاداری مخارجی صرف شود که قابل دفاع نبوده و نیازمند اصلاح است، اما اصل برگزاری مراسم روضه خوانی و برپایی هیئت‌های مذهبی نه تنها منافاتی با کمک به فقرا نداشته بلکه اساسا یکی از عوامل اصلی گسترش فرهنگ اسلامی در زمینه کمک به محرومان و ارزش‌های اصیل انسانی در جامعه می‌باشد؛ و بسیاری از نذورات و مخارج به صورت مستقیم و غیر مستقیم صرف کمک به بخش‌های کم برخوردار می‌شود.
از سوی دیگر همان آموزه‌های دینی و دستور‌هایی که دین به کمک رساندن به فقرا و اطعام آنان دستور می‌دهد، امر به برپاداشتن عظیم‌ترین شعایر دینی هم دستور می‌دهد و این گونه سخن‌ها تازگی ندارد.
در گذشته هم وقتی سخن از انفاق به فقرا و نیازمندان مطرح می‌شد، متمولین بیان می‌داشتند که اگر اینان نیاز دارند، به خدایتان بگو تا خود، انان را بی نیاز نموده و از فقر خارج نماید.
«. و، چون از طرف مؤمنان به کافران گفته شود که از آنچه خدا روزی شما ساخته است به دیگران انفاق کنید، کافران در جواب می‌گویند: آیا ما کسی را اطعام کنیم که اگر خدا می‌خواست به او اطعام می‌کرد؟‌ای پیامبر: به آنها بگو: بی پرده شما در گمراهی هستید و بس (اینجا کار را به خدا نسبت می‌دهید، چون پای خرج در میان است ولی اگر پای دخل در کار باشد به خدا کار ندارید بعلاوه شما این دارائی را از کجا آورده‌اید؟ و چرا رحم ندارید؟). سوره یس ایه ۴۷.»

اگر به همین منتقدین ظاهر اصلاح بگویی، خوب شما چرا چنین اقدامی را انجام نمی‌دهی؟ سکوت اختیار می‌کنند و یا...؛ لذا به نظر می‌رسد این نوع سوال دو ایراد اساسی دارد، اولین اشکال این سوال این است که دو کار خداپسندی را که خدا به انجام شان دستور داده مقابل هم قرار دهیم که گویا روح اسلام و عزاداری با کمک با فقرا، ناسازگار است.
اشکال دوم این است که این مومنین حقیقی هستند که گوی سبقت را در کمک رسانی به فقرا از دیگران ربوده‌اند؛ و نکته مهم‌تر اینکه توجه کنیم که همین هیات و عزاداری‌هایی که چشممان به هزینه هایش است تا از بابت آن هزینه ها، مشکل فقر مملکت حل شود، توجه بکنیم که این هیات‌ها از بودجه کشوری و ملی، بهره‌ای ندارند و همه هزینه‌ها داوطلبانه و از نذورات توسط مردم انجام و مدیریت می‌شود؛ و بخش‌های مختلف جامعه از جمله بخش‌های کم برخوردار نیز بهره‌مند می‌شوند.
بیشترین خرج یک هیات مربوط به پخت و پز ان است که خودمان هم میدانیم غذا‌های هیات، غذایی ساده است و واقعا حیف نیست که برای شعار رسیدگی به فقرا مردم را از ثواب و مقام عزاداری برای امام حسین علیه السلام منع کرد؟
یادمان باشد که محاسبه حق‌تعالی عددی، ریالی، کیلویی و متری نیست و بسیار دقیق و عادلانه است و به قول معصوم علیه‌السلام: «خداوند متعال راجع به بهشت‌اش گول نمی‌خورد»؛ لذا نزد خداوند متعال آن عملی [از واجب یا مستحب]، نیکوتر و مأجورتر است که با اخلاص بیشتری انجام پذیرد. خواه کمک به مستمند باشد و خواه زیارت یا عزاداری یا کمک به ساخت مسجد و مدرسه و بیمارستان؛ و هیچ لزومی به «قیاس» یا قرار دادن «این به جای آن» وجود ندارد. شما از یک سو می‌توانید بگویید: «این فرد گرسنه است، پس من چرا به حسینیه کمک کنم، بلکه برای او نان و گوشت می‌خرم» - از سوی دیگر می‌توانید بگویید: «البته عقل، قلب، روح و اعتقادات مردم، به مراتب مهم‌تر و حیاتی‌تر از معده‌ی آنهاست؛ مضاف بر این که با برپایی حسینیه‌ها و مساجد، دین احیا می‌گردد و کمک‌های مالی به نیازمندان نیز به صورت مستمر و بیشتر صورت می‌پذیرد و ...»
و البته و صد البته هم ما منتقد هستیم که اگر کسی نذری می‌نماید و یا غذایی را به عنوان نذری دریافت می‌کند، حق ندارد، دور بریزد و یا.. .. شکی نیست اسراف به هر نوعی را ناپسند می‌دانیم که البته بسیاری از افراد حاضر در این گونه مراسم ها، دغدغه خاطر جدی نسبت به اسراف دارند و معمولا اجازه تحقق چنین امری را نمی‌دهند؛ و در آخر خطاب به آنانی که فکر میکنند بزرگترین مشکل فقر است و باید به شکل جدی، به رفع ان فقر تلاش کنند لیستی از هزینه‌های فرعی در این کشور ارایه می‌شود:
۱. معاون بهداشتی وزارت بهداشت در مراسم اختتامیه اولین جشنواره زندگی بدون دخانیات سال۹۵اعلام کرد که ایرانی‌ها سالانه ۱۰ هزار میلیارد تومان هزینه برای سیگار صرف می‌کنند.
۲. به نقل از رییس اداره آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و داروجناب آقای مصطفی اسماعیلی مطلق، براساس گزارش یورومونیتور کل مصرف فرآورده‌های آرایشی در خاورمیانه در سال ۲۰۰۸ حدود ۷.۲ میلیارد دلار بوده بوده است. در میان کشور‌های منطقه، سهم ایران ۲.۱ میلیارد دلار است که به پول ایرانی میشود هفت هزار میلیارد تومان.
۳. اخیراً وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه به نقل از دنیای اقتصاد اعلام کرده است از ۷۷۴هزار ایرانی در ۵ماهه نخست سال ۲۰۱۷ به ترکیه سفر کرده‌اند فقط درمدت ۵ ماه ایرانیان بیش ازهزار و ضد و شصت میلیارد تومان ۱۱۶۰ میلیارد تومان درآمدزایی برای ترکیه داشته‌اند.
۴. در گزارش نشست خبری چهاردهمین کنگره تغذیه و رژیم درمانی درسال۱۳۹۵ عنوان شد که ایرانی‌ها هر سال ۱۱هزار میلیارد تومان فست فود می‌خورند.

البته سفر‌های هفتگی صد‌ها هزار ایرانی به شمال، و سفر‌های خارجی به شرق و غرب برای تفریح و چشیدن آزادی غربی و خرج‌های میلیاردی برای کنسرت‌ها و عمل‌های زیبایی و تالار‌های کذایی و امثال آنرا هم اضافه کنید تخمین بزنید برای برخی کاخ‌های میلیاردی شان و سگ هایشان چه مخارجی هدر میشود!.‌
می‌بینید که با این چهار قلم که حذف شان و حداقل مدیریت شان، هیچ لطمه‌ای به اسلامی بودن ما نمیزند که بلکه باعث عزت وآبرو و سلامتی هموطنان مان هم میشود،۲۹۱۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰یعنی بیست و نه هزار و صد وشصت میلیارد تومان در یک سال آزاد میشود که با این رقم میشود به فقرزدایی خارج از کشور هم رسید. (مهر نیوز- ۴۰۹۴۵۲۳).

نتیجه اینکه همان کسانیکه اطعام میکنند و یا در مجالس سخنرانی شرکت میکنند بیشترین انفاق را برای ذبح گوسفند و مرغ و برنج و کفالت ایتام و دادن صدقات و خمس وزکات برای نیازمندان می‌پردازند چرا که در سخنرانی‌ها سیره اخلاق زیبا و سخاوت اهل بیت پیامبر گفته میشود. پس اینگونه شبهات از روی صداقت نیست، زیرا بسیاری از منتقدین انفاقی به فقرا و افراد زیر خط فقر حتی به اقوامشان نمیکنند.