نحوه شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) مدتی کوتاه پس از شهادت پیامبر (ص) و در کشاکش درگیری‌ها بر سر جانشینی حضرت محمد (ص) رخ داده است.

کد خبر: ۱۰۲۶۸

تاریخ انتشار: ۰۵ دی ۱۴۰۱ - ۲۱:۴۶

مخاطب ۲۴- به نقل از ویکی شیعه؛ حضرت فاطمه (س) دختر پیامبر اسلام (ص) نه به مرگ طبیعی، بلکه در اثر آسیب‌های وارد شده از سوی برخی از صحابه پیامبر به شهادت رسیده است. اهل‌سنت درگذشت وی را ناشی از غم و اندوه رحلت پیامبر (ص) دانسته‌اند؛ اما شیعیان عامل اصلی شهادت او را عمر بن خطاب می‌دانند و در ایام فاطمیه به عزاداری برای حضرت فاطمه (س) می‌پردازند.

شیعیان برای شهادت حضرت زهرا (س) به مواردی استناد کرده‌اند؛ از جمله آنکه بنابر روایتی از امام کاظم (ع)، عنوان صِدّیقه شهیده برای فاطمه (س) به‌کار رفته است. همچنین محمد بن جریر طبری، متکلم امامی قرن سوم هجری، در کتاب دلائل الامامه، روایتی از امام صادق (ع) نقل کرده که در آن، علت شهادت فاطمه (س)، سقط جنین او در اثر ضربه دانسته شده است.

منابع شیعه و اهل‌سنت به جزئیاتی از وقایع منتهی به درگذشت حضرت فاطمه (س) اشاره کرده‌اند؛ از جمله هجوم به خانه فاطمه و امام علی (ع)، سقط شدن جنین (محسن) او و همچنین سیلی‌زدن و تازیانه‌زدن به وی. کهن‌ترین منبعی که در این باره مورد استناد شیعیان قرار گرفته، کتاب سُلَیْم بن قیس هِلالی است که در قرن اول هجری قمری نگاشته شده است. شیعیان همچنین شهادت حضرت فاطمه (س) را مستند به روایاتی دانسته‌اند که در منابع اهل‌سنت نیز وجود دارد. کتاب «الهجوم علی بیت فاطمه» در این باره روایاتی از ۸۴ راوی را در منابع اهل‌سنت نقل کرده است.

شهادت حضرت فاطمه (س) مدتی کوتاه پس از شهادت پیامبر (ص) و در کشاکش درگیری‌ها بر سر جانشینی حضرت محمد (ص) رخ داده است. پس از آنکه گروهی از مهاجران و انصار در سقیفه بنی‌ساعده با ابوبکر بیعت کردند، گروهی از صحابه با توجه به سفارش‌های پیامبر به خلافت و جانشینی علی بن ابی‌طالب، از بیعت با ابوبکر امتناع کردند. به همین جهت به دستور ابوبکر، عمر بن خطاب به همراه عده‌ای دیگر برای بیعت گرفتن از حضرت علی (ع)، به درِ خانه او رفتند و عمر تهدید کرد که در صورت بیعت نکردن، خانه را با ساکنانش به آتش می‌کشد.

بر اساس نقل‌های متعدد، حضرت فاطمه (س) شبانه دفن شده است. به گفته یوسفی غروی تاریخ‌پژوه قرن پانزدهم، این دفنِ شبانه بنابر وصیت فاطمه زهرا (س) بوده است؛ زیرا چنانکه در چند روایت آمده است، حضرت فاطمهئ(س) دوست نداشت کسانی که بر او ستم کرده بودند در تشییع و تدفین او حاضر شوند.