به گزارش مخاطب ۲۴، ایالت ریودوژانیرو تصمیم دارد استادیوم تاریخی ماراکانا، نماد فوتبال و هویت ملی برزیل را بفروشد. این اقدام به‌منظور تأمین منابع مالی موردنیاز دولت صورت می‌گیرد و خشم عمومی را در سراسر کشور برانگیخته است.

کمیسیون قانون اساسی و عدالت مجلس قانون‌گذاری ایالت (ALERJ) با اصلاح لایحه دولت، فهرست املاک قابل فروش را تغییر داده است؛ از میان ۴۸ ملک اولیه، ۱۶ مورد حذف و ۳۰ ملک جدید، از جمله استادیوم ماراکانا، به لیست اضافه شد.

دلایل مالی پشت تصمیم دولت

رودریگو آموریم، رئیس کمیسیون، اعلام کرده است که دولت سالانه هزینه‌ای هنگفت برای نگهداری ماراکانا می‌پردازد؛ حدود ۱۶۰ هزار یورو برای هر مسابقه. او افزود که فروش استادیوم و مجموعه مجاور آن می‌تواند بیش از ۳۲۰ میلیون یورو درآمد برای ایالت ایجاد کند.

به گفته‌ی آموریم، هدف اصلی فقط کسب درآمد نیست، بلکه کاهش هزینه‌های سنگین نگهداری و بازگرداندن کاربری مولد به این فضا‌های غیرفعال است. قرار است این طرح در هفته‌های آینده در جلسه عمومی کمیسیون به رأی گذاشته شود.

بدهی سنگین ایالت ریودوژانیرو

بدهی دولت ایالت به دولت مرکزی ۱.۸۹ میلیارد یورو است و باید تا سال ۲۰۲۶ طبق برنامه بازسازی فدرال پرداخت شود.

تاریخچه مالکیت و بحث‌های قدیمی

این نخستین‌بار نیست که موضوع فروش ماراکانا مطرح می‌شود. در سال ۲۰۱۱، تاجر مشهور برزیلی ایک باتیستا تلاش کرد پیش از جام جهانی ۲۰۱۴ و المپیک ۲۰۱۶ این استادیوم را بخرد، اما معامله انجام نشد. از آن زمان تاکنون، بحث درباره‌ی خصوصی‌سازی یا عدم فروش این استادیوم ادامه داشته است.

ماراکانازو؛ خاطره فراموش‌نشدنی فوتبال جهان

ماراکانا برای هواداران فوتبال با واژه‌ی «ماراکانازو» گره خورده است؛ شکست تاریخی برزیل مقابل اروگوئه در فینال جام جهانی ۱۹۵۰. در آن مسابقه، ۱۹۹٬۸۵۴ نفر در ورزشگاه حضور داشتند — رکوردی که هنوز هم در تاریخ فوتبال بی‌نظیر است.

بازسازی‌های پی‌درپی ماراکانا

استادیوم ماراکانا از زمان ساخت در سال ۱۹۵۰ تاکنون سه بار بازسازی شده است:

۱۹۹۹–۲۰۰۰: حذف سکو‌های ایستاده، ظرفیت به ۱۰۳٬۰۰۰ نفر کاهش یافت.

۲۰۰۵–۲۰۰۷: ظرفیت به ۸۸٬۰۰۰ نفر رسید.

۲۰۱۴: برای جام جهانی، ظرفیت نهایی ۷۸٬۸۳۸ نفر تثبیت شد